Twistors zijn een soort wiskundige knopen waaruit misschien ruimtetijd is opgebouwd. Voor het eerst in de lange geschiedenis van de snaartheorie lijkt er dankzij twistors iets nuttigs uit te rollen.
Twistors
Er zijn in de natuurkunde twee scholen die niet al te best met elkaar overweg kunnen: de relativisten, die Einsteins relativiteitstheorie als het meest fundamenteel zien en de deeltjesfysici die denken dat quantummechanica het meest fundamenteel is. De aanhangers van de snaartheorie, die dit graag een theorie-van-alles in wording noemen, horen bij deze school. Snaarhaters vinden de snaartheorie esoterisch geleuter dat niet eens experimenteel te toetsen is. Over het algemeen bezoeken ze elkaars congressen niet. Dat is jammer, bleek een tijdje geleden.
Grafische weergave van een twistor, in technische termen: een momentopname van een Robinson congruentie.
Verrassende (ont)knoping
Penrose neemt zelden een blad voor de mond en noemde eerder de snaartheorie, een theorie die zegt dat alles om ons heen is opgebouwd uit kleine snaartjes, een modeverschijnsel. Toen hij dat jaar op uitnodiging bij de oppergoeroe van de snaartheorie-aanhangers, Edward Witten, op bezoek kwam verwachtte hij daarom een onaangenaam gesprek, maar Witten bleek hem over iets heel anders te willen spreken: twistors. Een paar maanden later publiceerde Witten een klein boekwerk, waarin twistors en de snaartheorie samen werden gesmeed.
Roger Penrose, de bedenker van twistors en nog veel meer.
Witten’s publicatie maakte een storm van activiteit los. Op dit moment werken er vijftien onderzoekers enthousiast dag en nacht aan de theorie.
Bouwstenen voor ruimtetijd?
De snaartheorie verklaarde niet goed waar ruimtetijd vandaan komt. In 1997 hadden snaartheoretici (zoals wel vaker) weer eens een veelbelovend idee. Deeltjes die rondzoeven in vier dimensies gedragen zich als een snaar in vijf dimensies: de vijfde dimensie ontstaat als het 3D-beeld op de vlakke beeldbuis van een 3D-televisie. Hun wiskundige gegoochel leidde slechts tot een verwrongen eendimensionale ruimte, in het dagelijks leven beter bekend als kronkelende lijn.
Tot ze twistor-concepten introduceerden. Als bij toverslag verschenen alle ruimtedimensies en zelfs de tijddimensie. Volgens deze theorie bestaat op heel kleine schaal ruimte en tijd uit een soort ruimtetijd-atomen.
Eindelijk een toepassing voor de snaartheorie
Penrose tegels, een andere uitvinding van de veelzijdige prof. De enige manier om met tegels op een plat vlak regelmatige vijfhoekige patronen te produceren. Bron: Wikipedia
Levert dertig jaar snaartheorie nu eindelijk, voor de allereerste keer, iets nuttigs op?
o okee maar nu over het ontstaan van het universum.
zelf vind ik het echt niet slim dat mensen denken (dit is mijn mening) dat het heelal ontstaan is uit een oerknal! zelf over een god weet ik het niet.
maar 1 ding weet ik haast wel zeker kunnen wij mensen niet energie na de dood omzetten? dit zijn theorieen die ik heb gelezen.
barry heb jij hier wat over gehoord?
bedankt!
Bert,
er bestaat zoiets als de Gaia leer, het draait zich hier om “moeder“ aarde die ervoor zorgt dat alle energie weer terug gaat naar de natuur en dat de hele natuur is verbonden met een netwerk van energie. Hierbij word uitgegaan van de theorie dat mensen, dieren en planten die sterven energie hebben en weer terugkeren naar de natuur in de vorm van energie om de natuur weer te dienen. Ikzelf denk dat het goed mogelijk is vanuit wetenschappelijk oogpunt gezien (ik ben geen wetenschapper) dat onze lichaamsenergie zich samenvoegt met andere energie, onze lichaamsenergie is niet meer dan stroom en alles bestaat uit stroom en magnetisme. Maar of de natuur daar ook werkelijk wat aan heeft betwijfel ik omdat het zich draait om millivolts per gestorven natuurdeel. Als je bedenkt dat er elke dag veel natuur dood gaat en onze aardbol zich niet kan herstellen ondanks alles wat sterft…..
barry en anderen ; Hoe kan het,dat al die jaren wetenschappelijk onderzoek, niets over de psyche zegt. Niet in het leven, niet voor de geboorte, of na de dood. Terwijl geboorte, leven en dood, toch een integraal deel van het leven zelf zijn. En dan ook nog terwijl tenminste een deel van het leven een integraal deel is van het universum, dat door wetenschappers (die ook leven, snap je), langzaam aan beschreven wordt ?
Het is toch gewoon bewezen dat tenminste een aantal faculteiten van de psyche, niet aan tijd en ruimte gebonden zijn. Denk maar aan dromen, of klinisch dood situaties. Hoe kunne wetenschappers nou ooit verwachten een theorie van alles te vinden, als ze werkelijk vrijwel niets van hun zelf weten en de betekenis en functies van de psyche ? Ik ben zelf geen wetenschapper, maar ik vind het echt een ignorant gedrags patroon, dat zich ontwikkeld heeft in de strijd van wetenschap tegen ortodoxe religieuze regiems. Kan het niet zo zijn dat we het doel al lang voorbij gelopen zijn.
Een voorbeeld ; er worden miljarden euro’s aan deeltjes versnellers uitgegeven, terwijl nog niet eens iedereen in de wereld schoon drink water heeft. Terwijl het maar 10 miljard, kost om voorzieningen te bouwen om heel de wereld van drink water te voorzien. Snap je, wat ik bedoel. Zijn een hoop van die theorien, waarna, vroeg of laat onderzoek wordt gedaan niet ijdele zelfbevrediging ?
Zouden we niet eerst een examen in zelf kennis moeten afleggen, voordat we beloond gaan worden met het, af te leggen wetenschappelijke examen, waar we nu al hoogmoedig aan begonnen zijn ?
Een soort veiligheids mechanisme van het universum zelf, dat voorkomt dat iemand, zonder of met een beperkte ethiek, als Adolf Hitler er in slaagt het universum uit eindelijk te “veroveren en dicteren”. (of onze huidige planeet)
ok alweer bedankt! volgens jou is het met die geesten niet waar of bedoel je juist dat het wel goed met elkaar gelijk is?
bert,
Ik bedoel dat zolang het tegendeel bewezen is alles mogelijk is. En dat zolang theorie nog geen bewezen feiten zijn geesten zouden kunnen bestaan.
Dus het was niet eens zo dom van je. Alleen een beetje ongewoonlijk en het had niks met dit onderwerp te maken.
o oke bedankt! maar ik dacht dat dimensies heel dom van me dan iets te maken heeft met geesten? in een andere dimensie?
bert,
Er is een theorie waarin uitgelegd wordt dat er 12 dimensies zijn. je moet er even vanuitgaan dat het woord theorie precies hetzelfde is als geloof, geloven betekent niet zeker weten. Zolang theorie (nog) geen feiten zijn is alles mogelijk. In theorie is het mogelijk om geesten te zien onder die voorwaarde dat mensen in staat zijn om openingen binnen dimensies te creeren en onder die voorwaarde dat er paralelle tijdlijnen of paralelle aardes zijn. Theologie en wetenschap is goed samen te voegen zolang je de sprookjeboeken van Grimm erbuiten laat.
Tom,
Ik heb zo mijn bedenkingen bij enkele kleinigheidjes, je zegt dat wij ons bevinden in een 3D universum maar dat is niet helemaal correct, het is 4D minimaal anders zouden we deze discussie moeten gaan voortzetten als er een artikel komt waarin alleen 3D onderwerpen behandeld worden. De 4e dimensie is namelijk tijd. Voorzover ik heb kunnen oordelen is je uitleg correct, nu zou ik graag willen dat je je horizon verruimt en je mening geeft over de stelling die ik had over het concept tijd en het ontstaan ervan als je gaat denken aan een ruimte voorbij de uitdijingsgrens van het universum. de ruimte waarin dus nog helemaal niks is, de ideale plaats voor het ontstaan van big bangs, dat zou dus de ruimte bij uitstek moeten zijn waar tijd nog niet bestaat. Tijd en materie gaan hand in hand, als er ergens geen materie aanwezig is dan is tijd ook niet meer waarneembaar. (ook niet op een horloge, een horloge is ook materie)
Barry.
Bij deze geef je zelf dus op een bepaalde manier al aan mijn visie op het concept van tijd qua één ding te delen:
“Tijd en materie gaan hand in hand, als er ergens geen materie aanwezig is dan is tijd ook niet meer waarneembaar.”
Dit is naar mijn weten correct, omdat (zoals gezegt) een waarneming door ons omschreven als ‘tijd’ dus een gevolg is van het functioneren van bestaande materie ten opzichte van elkaar en de ruimte waarin dit zich bevind.
Een ruimte waarin geen materie bestaat, heeft dus ook geen effecten die onstaan hieruit en heeft niets om te observeren en te meten als tijd.
met andere woorden, inderdaad in een ruimte waar zich geen materie bevind, bestaat het concept van tijd dus ook niet!
Wel ben ik het er over eens dat waar nieuwe materie ontstaat, dit vervolgens weer effecten ten opzichte van elkaar en de ruimte waarin het bestaat heeft, en daaruit dus automatisch ook weer het concept ‘tijd’ ontstaat.
Daarmee geef je dus ook een antwoord op hetgeen je van mij voorheen een beetje in twijvel trok: de 4e dimensie (tijd) ontstaat dus alleen binnen een 3 dimensionale omgeving waarin ruimte en materie samengaan.
Dit houd in dat zonder een 3 demensionale ruimte, die 4e dimensie dus ook niet tot stand kan komen.
dat is dus wat ik bedoel met dat wij ons in een 3 dimensionale omgeving bevinden en niet de 4e heb benoemd, omdat deze dus slechts een gevolg is van hetgeen zich daarin afspeeld.
Gr, Tom
ok, nu we dit hebben vastgesteld komen we uit op de twistor.
De twistortheorie is als ik het goed heb begrepen gebaseerd op het bestaan van het bosondeeltje, het bosondeeltje is nog niet aangetoond en voorzover ik mij kan voorstellen zal het bosondeeltje ook niet aangetoond kunnen worden. Maar goed, dit even buiten kijf, de evolutietheorie die begint met de big bang waarbij de big bang ontstaat uit het niets waarbij in het niets de boson aanwezig zou moeten zijn staat hierbij dan ook op losse schroeven totdat ze de theoretische boson-higgs family hebben gevonden of in elk geval een betere verklaring ipv de boson. Hiermee wil ik dus zeggen dat de twistortheorie ook op losse schroeven staat, ze kunnen er met 100 wetenschappers aan werken maar zolang de boson niet is gevonden zal de twistor onvolledig blijven.
Wel…om daarin mee te gaan.
Ten eerste zijn Bosons natuurlijk niet alleen de theoretische Higgs-boson, maar daar vallen ook de foton, gluon en de W & Z boson onder, die wel aangetoond zijn.
Deze zijn dan ook de zogeheten overdragers van bepaalde krachten.
De Higgs-boson en de graviton zijn daarin nog theoretische deeltjes die ze dus nog steets proberen op te sporen.
Naar mijn mening gaan ze de higgs-boson dan ook nooit kunnen vinden, omdat deze verondersteld word als gevolg van het zogeheten Higgs-veld en waaruit alle andere deeltjes dus hun massa verkrijgen (de deeltjes die massa hebben).
Voor zover het er op wijst blijkt eerder dat deeltjes hun massa dus niet verkrijgen uit een ander kleiner deeltje, maar dit mede een gevolg is van hun eigen energie dichtheid en de werkende krachten die hiermee gepaard gaan (hier is ook indirect bewijs voor te vinden).
Daarnaast komt het zogeheten higgs-veld wel heel erg overeen met het gevolg van energie golven die zich door het vacuum energieveld van de ruimte heen begeven.
Daaruit haal ik dat het higgs-veld dus alleen een theoretische omschrijving is van hetgeen zich op dat niveau afspeeld en welke gevolgen dat zou kunnen hebben op het functioneren van bestaande deeltjes.
dat houd dan vervolgens weer in dat de zogenaamde ‘higgs-bosons’ als letterlijke deeltjes dus eigenlijk niet bestaan en kunnen ze de zoektocht ernaar ook net zogoed staken.
Hoeverder je hier op in zou gaan, hoe verder je dus eigenlijk van de realiteit verwijderd zou worden.
Als ze dan toch perse van al het geld wat ze daar instoppen af willen, dan ben ik ook best berijd daarvoor mijn rekening nummer te geven, haha…:P
De structuur van de ruimte die zij eigenlijk zoeken, moeten ze dan ook proberen te vinden in het gevolg van energie golven die zich door het vacuum energie veld van de ruimte heen begeven.
Hierdoor onstaat dan ook een verhoogde fluctuatie van die energie, die op de kleinste en dus meest elementaire deeltjes ook weer een effect uitoefend.
Wanneer dergelijke effecten kunstmatig tot stand gebracht worden (zoals b.v in deeltjesversnellers) dan benaderen zij door het verhogen van de compressie van energie die lijden tot zulke fluctuaties, bijna het effect waaruit zelfs deeltjes kunnen condenseren.
Deze waarnemingen staan dan ook bekent als virtuele deeltjes, zo genoemd…niet omdat zij niet echt tot stand komen, maar hun bestaan of vorming van zo’n korte duur is dat deze binnen het onzekerheids principe bevinden.
Naar mijn mening komt dit omdat of de hoeveelheid energie die een compressie ondergaat niet voldoende is, of omdat de duur van de compressie niet lang genoeg is.
Hierdoor kan het condenserings process zich niet voltooien en worden er dus ook geen deeltjes gevormd die zich kunnen loswerken van het energieveld waaruit zij onstaan en ‘zeg maar’ zelfstandig worden.
Ook dit is van mijn kant uit nog steets slechts een theorie, maar wel iets wat dus in de praktijk ook getest zou kunnen worden!
Bovendien zou dit naar mijn weten een veel logischer iets zijn dan de spooktocht naar het higgs deeltje, wat jij?
Gr, Tom
Tom,
Ik kan hier niets anders meer aan toevoegen behalve dan dat ik niet zonder reden sprak over de boson familie.
Voor mij was de discussie eigenlijk al ten einde omdat ik door middel van deze discussie wou aantonen dat twistors ook niet volledig uitgewerkt kunnen worden. Het was een mooie en heldere discussie..
Volgens mij is de 4d; beweging, welke we kunnen waarnemen met lenzen met of zonder brandpunten. Tijd is een waarnemings fenomeen vol regelmatige natuurwetmatigheden, verjonging en veroudering van wezens is inbegrepen, dag en nacht ritme idem, sterrenkundige constellaties ook. etcetera. Het zit hem in de lens wil men visueel iets verduidelijkt waarnemen. Hoe dichter men bij een object kijkt hoe kleiner het beschouwende oppervlak duidelijkheid veschaft. De omgeving ziet men pas over grotere afstand van het object. Wat men niet ziet kan er wel zijn met een ander soort filter (lens). De gevoeligheid van de neuronen der beschouwer is tevens zeer belangrijk.
El,
Je bent vollediog vrij om je eigen mening te hebben, in de discussies tussen Tom en mij ben ik uitgegaan van de relativiteitstheorie van Einstein en in zijn theorieen word de 4e dimensie omschreven als Tijd.
Als beschouwer kan ik zeggen dat de gevoeligheid van mijn neuronen groot genoeg is om de informatie op te kunnen slaan en verwerken wat ik lees op wikipedia…..hint hint
Leuk maar ik vind de informatie op wiki voor minder dan ±80% betrouwbaar, echter zal daardoo ook ruimte zijn voor ±20 hernieuwd onderzoek waarmee men kan aantonen dat niet alleen wetenschappers met schoolse ideeën goeie verklaringen hebben voor ruimtelijke ervaringen betreffende materie / ruimte en timing. Ik zal wel wat
Leuk maar ik vind de informatie op wiki voor minder dan ±80% betrouwbaar, echter zal daardoo ook ruimte zijn voor ±20 hernieuwd onderzoek waarmee men kan aantonen dat niet alleen wetenschappers met schoolse ideeën goeie verklaringen hebben voor ruimtelijke ervaringen betreffende materie / ruimte en timing.
Hé twee wat een enthousiasme van de computer.
kan iemand mij uitleggen waar dit over gaat simpel uitleggen gaat dit over het ontstaan van de ruimte? ik meen dit serieus kan iemand dit mij uitlegge
bert,
Ik zal proberen het zo simpel mogelijk uit te leggen voorzover ik het zelf begrijp. Hierbij moet ik wel een heleboel informatie weglaten anders is het nog steeds onbegrijpelijk.
Het gaat hier niet om het ontstaan van ruimtetijd maar hoe het opgebouwd zou moeten zijn. In 1 deel van het artikel wordt verteld dat tijd binnen quantummechanica uitgelegd kan worden, een ander deel van het artikel zegt dat tijd uitgelegd kan worden binnen de snaartheorie, een 3e deel van het artikel maakt een combinatie tussen de snaartheorie en een nieuwe theorie die twistors genoemd worden. Omdat tijd niet iets tastbaars is proberen ze binnen de laatste 2 theorien een plausibele verklaring te vinden.
Zoals ik het zie zullen ze binnen deze combinatie ook geen verklaring vinden omdat het onmogelijk is om de snaren van de snaartheorie uit te rollen, in deze snaren zitten dimensies die niet geopend kunnen worden, in die dimensies is ook tijd aanwezig omdat tijd niet tastbaar is.
Maar…als ze het hebben gevonden wat ze zoeken dan hebben ze ook het ontstaan van ruimtetijd gevonden en daarbij ook meteen het ontstaan van het hele universum. Op het moment dat het universum ontstond begon tijd ook te lopen.
Bert.
Het gaat over het wel of niet zijn van een structuur van de ruimte waarin wij bestaan en waardoor wij alles als 3 dimensionaal waarnemen.
In combinatie met wat bekend is over waar alles uit bestaat en hoe het functioneerd ten opzichte van elkaar binnen de ruimte, zoals blijkt uit onderzoeken.
Om hiervan dus sommige zaken beter te kunnen verklaren, zou de ruimte waarin wij ons dus bevinden op zichzelf ook (scheinbaar) een bepaalde structuur moeten hebben, om dat dan vervolgens weer te verklaren (hoe dat mogelijk is en in elkaar zou zitten) proberen ze dus bepaalde theorien aan te kaarten die hiervoor dus een logische verklaring zou kunnen geven en ook te combineren is met hetgeen wat ze weten waaruit alles bestaat etc.
Hoop dat dit simpel genoeg voor je is.
Gr, Tom
goed, ik heb voor de geinteresseerde even snel een theorie in elkaar gevogeld waar jullie je tanden op mogen stukbijten.
Donkere energie gedraagt zich als negatieve zwaartekracht. Deze negatieve zwaartekracht is volgens de theoretici ervoor verantwoordelijk dat het heelal uitdijt. Als je nu een planeet hebt die exact evenveel zwaartekracht bevat als de negatieve zwaartekracht van donkere energie zouden plus en plus elkaar uitvlakken en zou er dus absoluut geen zwaartekracht op deze planeet aanwezig zijn. Normaal gesproken heeft alles wat massa heeft ook zwaartekracht, in dit geval zou massa niks meer uitmaken.
Tijd beweegt zich voort (op aarde) met een snelheid van 1 miljard km per seconde, als je op de aardbol staat is dit in elk geval zo, als je op 1000 meter hoogte zou zijn en je zou er 1 jaar lang verblijven dan zou er een waarneembaar verschil zijn van 0,0000034 sec. Hoe verder je je van de aarde verwijderd hoe groter dit verschil is omdat tijd afhankelijk is van zwaartekracht. In theorie is het dus zo dat als je op een planeet zou zijn waar geen zwaartekracht aanwezig is dan staat tijd dus stil. Als het heelal idd aan het uitdijen is dan zou er in theorie dus plekken moeten bestaan waar gewoon nog absoluut helemaal niets is. Dat zijn plekken die zogezegd achter het uitdijende gedeelte ligt. Als je van de Big Bang theorie uit moet gaan dan zijn dat dus de ideale plekken waar nieuwe of eerdere big bangs plaatsvinden, of gevonden hebben. dat zijn om mee te beginnen dus al plekken die volledig tijdloos zijn, er is geen zwaartekracht dus ook geen tijd. M.a.w, op de absolute grens van ons universum, daar waar een nieuwe big bang mogelijk is zijn er 2 verschillende mogelijkheden, tijd begint opnieuw omdat direct na een big bang tijd zich pas begint voort te bewegen of tijd komt in botsing met de tijd die er al is en zich vanuit ons universum, vanuit aards perspectief gezien voortbeweegt met een snelheid van 1 miljard km per uur. Omdat tijd geen materie is maar wel waarneembaar op een klok moeten we er dus vanuit gaan dat tijd voorbij de grenzen van ons universum steeds weer opnieuw begint direct na de eerstvolgende big bang. Als je dus aanwezig zou zijn op een planeet waar de zwaartekracht vrijwel nihil is en je zou informatie verzenden naar onze aarde dan zou die informatie nooit aankomen bij ons…of mischien mijarden jaren later dan we in elk geval zouden willen.
Bij God is Allah mogelijk. Matheus 19 laatste rege!
ff vanuit de ruimte een bericht sturen kan wel en daar is ook geen zwaartekracht!
Theorie bijstellen kan dus ook.
” Tijd beweegt zich op aarde voort met een snelheid van één miljard kilometer per seconde “. Zo,dat is de grootste onzin die ik ooit gehoord heb.
hyksos,
dat was een schrijffout, het moest zijn 1 miljard km per uur.
Goed volgende ; tijd is niet afhankelijk van zwaartekracht. Alleen binnen de gebeurtenissen horizon van een zwartgat zou normale tijd niet gelden.
Hyksos,
Ga jij maar lekker PLATLANDERS bestuderen voordat jij jouw grootste idool nog gaat tegenspreken puur en alleen om mij te kunnen stangen.
Volgens de relativiteitstheorie van Einstein is tijd wel degelijk afhankelijk van zwaartekracht en hoe sterk die zwaartekracht is daar waar tijd gemeten wordt.
Eens even kijken,jij schrijft, ” In theorie is het dus zo dat als je op een planeet zou zijn waar geen zwaartekracht aanwezig is dan staat tijd dus stil “. Ten eerste kan zich geen planeet zonder zwaartekracht vormen,dat is al volstrekt onmogelijk,dus ook theoretisch. Verder zal een gewichtloos iemand nooit tijdreizen. Tijdreizen gaat gepaard met snelheid,en snelheid heeft automatisch tot gevolg dat de massa toeneemt,dat zou je moeten weten. Verder heb ik geen grootste idool,ik heb interesse in een ieder die zich met natuurkunde bezig houdt,van elk niveau,dus ook een gewone leek. Deze beschikt over de vrijheid om met soms ondenkbare ideeen op de proppen te komen,die soms tot een werkend maar afwijkend model lijden. Dan gaan we even terug naar Tom,die al aangeeft dat je de procesgang die je nodig hebt om tijd te ervaren,alleen in drie dimensies zult vinden,waarvan een vierde dimensie als bron van de tijd,een nevenverschijnsel is. Tijd is drie dimensionaal,en wordt alleen door ons mensen ervaren als zodanig,het bestaat niet. Tijd bestaat omdat wij een proces beschijving maken als een organisatoriche factor in stappen,maar in de natuur bestaat ze als zodanig helemaal niet. Het is geen schande om dat niet te zien,en ik ben jou ook niet aan het stangen omdat ik jouw ongelijk laat zien. Een dergelijke gedachtengang is iets voor een kind,ik zou je willen adviseren dat achter wegen te laten,je zet jezelf voor gek.
Misschien is het hier ook nuttig te kijken via Google bij “metamateriaal” waar je een artikel kunt vinden over het gedrag bij licht rond een zwart gat.
(wel allemaal terugkomen, graag..!)
Als ik in een donkere kamer een kaarsje opsteek, weet ik wat het gedrag is van het zwarte gat, het wordt lichter. Door de mantel van muren om me heen weet niemand dat er een kaarsje wordt opgestoken. Dit is ongeveer hetzelfde met schaduwpatronen. De oplossingen zijn dichterbij dan we kunnen vermoeden. Mischien is dat dan de magie van het leven. Succes met de digitale speurtocht.
Germen,
Ik ben iemand die de snaartheorie en de relatieviteitstheorie probeert samen te voegen, mijn conclusie is dat dat nooit zal lukken zolang de relatieviteitstheorie relatief is en de snaren van de snaartheorie niet uit te rollen zijn.Ik ben geen wiskundige maar ik durf hierbij te voorspellen dat als er op een moment een mogelijkheid komt om 1 van de hogere dimensies te openen (uit te rollen), de dimensies boven de 5e snaar dat we alles zullen gaan begrijpen. Maar ja, ik als nietwetenschapper mag dit soort Hawkinguitspraken niet doen vanzelfsprekend.
Ik denk dat ik eens aan de slag ga met deze twistors en kijk wat er uit komt.
Volgens de snarofielen volgt de relativiteitstheorie uit de snaartheorie
Of ze dat gaat lukken is wat anders.
Korte toevoeging: dit zou ook een verklaring kunnen bieden voor de variatie van zwaartekracht effecten ten opzichte van verschillende massa(s) binnen een ruimte met een constante energie dichtheid, terwijl het effect van zwaartekracht een extreem hoog berijk heeft en zelfs lijd tot een cosmologische vorm van zwaartekracht éénheid (gravitational constants).
Ook zou het een uitkomst bieden voor het versneld uitdijen van het Universum, met een gelijk blijvende dichtheid van zijn ‘ruimte-energie’ (vacuum energie, dark energie).
Heel interessant…alleen blijf ik van mening dat al deze wetenschappers, hoe brilliant ook, het onnodig veel te ingewikkeld maken.
)
Ik ben van mening dat in de realtiteit het correcte antwoord veel invoudiger ligt.
Het probleem is namelijk dat al die wetenschappers er nog steets van uitgaan dat de ruimte waarin wij bestaan een multidemensionale ruimte-’tijd’ dictheid bevat…(the fabric of space-time).
Dit is dan ook verhaald op Einstein’s relativiteits theorie.
Terwijl daarin Einstein zelf het concept van ‘tijd’ dus heeft beschreven als relatief!
Ik vraag me af waarom niemand hier dan vervolgens vraagtekens bij zet..?
Als Einstein zelf aangeeft dat het concept ‘tijd’ relatief is en dus afhankelijk van…
Dit geeft al aan dat het dus een effect is gerelateerd aan bepaalde gebeurtenissen.
Hiermee zou het dus al duidelijk moeten zijn dat ‘tijd’ zelf geen reële, maar een virtuele bestaansvorm is, die als dus observeerbaar of meetbaar is.
Wat inhoud dat het dus ook geen reël onderdeel kan zijn van een letterlijk fisiek observeerbaar en berekenbaar geheel, maar slechts een effect is die tot stand komt in verband met hetgene dat daarin bestaat.
Hiermee is er dus met zekerheid vanuit te gaan dat er een reden moet zijn die ertoe heeft aangezet om het reële en dus fisieke geheel waarin wij bestaan ‘ruimte-tijd’ te noemen.
Terwijl het tergelijkertijd ook duidelijk is dat ‘tijd’ dus fisiek niet reël is, wat kan er dan toe gelijd hebben om het toch zo benoemen?
Simpel, omdat het concept ‘tijd’ door een ieder begrepen kan worden en als gevolg van hetgene wat in onze ruimte bestaat en het functioneren daarvan ten opzichte van elkaar en ons als observeerders, dus heel goed als voorbeeld werkt om het begrip relativiteit begrijpelijk te maken.
Om de gevolgen van de aan relativiteit gebonden gebeurtenissen begrijpelijk te maken, heeft Einstein (hoogst waarscheinlijk) de ruimte waarin wij bestaan (ten opzichte van hetgeen daarin bestaat en de daaruit voortkomende gebeurtenissen en effecten gerelateerd aan elkaar en de ruimte die zij bezetten) dus gekoppeld aan het concept ‘tijd’.
Dit omdat vrijwel alle aan elkaar gerelateerde gevolgen en effecten van hetgeen in de ruimte bestaat ten opzichte van elkaar en de ruimte waarin het bestaat, dus ook beschreven kunnen worden met ‘tijd’.
Als voorbeeld: tijd, ten gevolgen van het afleggen van een bepaalde afstand met een bepaalde snelheid.
Stel je hebt afstand A naar B en het duurd een X tijd om die af te leggen met een snelheid van 1 en een weerstand van 0.5…
Als bv. de weerstand op dezelfde afstand en met dezelfde energie die bij 0.5 weerstand nodig is om snelheid 1 te behalen, zou dalen en vervolgens 0.3 zou worden, dan neemt je snelheid dus met 0.2 toe.
Vervolgens is de snelheid waarmee je afstand A naar B aflegt dan niet meer 1 maar 1.2…dit heeft als gevolg dat je de afstand A naar B dus sneller aflegt en tijdsduur X dus omlaag zou gaan (X – 0.2).
In het voorgaande voorbeeld is de meting van ‘tijd’ dus afhankelijk van de snelheid ten opzichte van de afstand en de weerstand die men zou ondervinden op de vooruitgang met een bepaalde snelheid.
Als één van de betreffende onderdelen zou verranderen, verranderd het effect van ‘tijd’ dus mee in verhouding tot de verrandering die de gerelateerde onderdelen ondergaan ten opzichte van elkaar.
Dit heeft ten gevolg dat het concept ‘tijd’ in realiteit hier dus geen reël bestaand onderdeel van uitmaakt, maar slechts een effect is (als dus gemeten) gerelateerd aan de gevolgen van de wel reële verrandering(en) die de betreffende onderdelen ondergaan ten opzichte van elkaar en de ruimte waarin dit zich ontwikkeld.
(hoop dat men hier nog wijs uit word haha..
In ieder geval komt men hiermee dus op de vraag, wat zou dan wel in realiteit een vorm van ‘gewoven’ dichtheid kunnen geven aan de ruimte waarin wij bestaan als dit niet ‘ruimte-tijd’ is, maar hiervan dus alleen ruimte overblijft?
Simpel, ruimte en de beweging die energie daarbinnen ondervind ten gevolge van hetgeen erin bestaat.
Al hetgeen wat (aan ons bekend) in de ruimte bestaat waarin wij ons bevinden, zet de energie die ook bestaat binnen die ruimte, in beweging.
Net als (heel simpel voorbeeld) een schip het water waarin deze zich bevind in beweging brengt.
Als voorbeeld: Wanneer een kleine boot tussen 2 grotere schepen door zou proberen te varen, zou deze een verhoogde weerstand ondervinden in zijn vooruitgang, ten gevolge van de golven en de tegenwerkende kracht die dit met zich meebrengt veroorzaakt door de 2 grotere schepen die het water waar zij zich doorheen begeven in beweging zetten en van zich af stuwen om plaats te maken voor hun eigen massa.
Dit heeft ten gevolg dat de verhoogde weerstand op het veel kleinere schip inhoud dat als deze een gelijke snelheid zou willen behalen of hoger, daarvoor dan dus ook veel meer energie zou moeten omzetten om hieraan gelijk of hoger te kunnen komen.
Dit terwijl tergelijkertijd de dichtheid van het water zelf onverranderd blijft, het verplaatst zich wel en verhoogt ook door tegenwerkende kracht(en) die dit met zich meebrengt op sommige punten de weerstand die hiervan ondervonden word, maar blijft toch gelijk in zijn eigen dichtheid.
Naar mijn mening is dit dus exact hetzelfde wat er zich afspeeld in de ruimte waarin wij ons bevinden.
Dat houd dus in dat de energie die zich bevind in de ruimte zelf (vacuum energie/dark energy) constant blijft qua eigen dichtheid, terwijl het toch een verhoogte mate van weerstand geeft of effect op hetgeen zich verder fisiek binnen deze ruimte bevind, als gevolg van het functioneren en de verscheidenheid aan massa(s) hiervan ten opzichte van elkaar en de ruimte/energie waarin die zich bevinden.
Dit zou dus inhouden dat wanneer deze ‘fabric’ gezien zou worden als fabric of ‘space-energy’ (als in energiegolven etc.) dat dit eventueel wel eens zou kunnen lijden tot simpelere en betere inzichten en mischien zelfs het concept van de relativiteits theorie zou kunnen vereenvoudigen.
“Excuses voor de lange reactie, maar ik zag het nodig om er een paar voorbeelden bij te stellen om het geheel wat begrijpelijker te maken!”
Gr, Tom
Tom,
Met jouw verhaal wil je dus zeggen dat tijd niet bestaat…ok.
Als je het hebt over je schepenvoorbeeld, Wat zou er zijn als de schepen niet bewegen maar het water eromheen wel beweegt?
Ik heb je lange verhaal goed begrepen, ik stel je gewoon een heel simpele vraag terug, ik verwacht geen simpel antwoord maar dat hoeft ook niet.
Barry.
Ik zeg niet dat het begrip van tijd niet bestaat, alleen dat het dus geen reël maar een virtuele bestaansvorm is…’tijd’ is voor ons een benaming om de collectieve gevolgen van bepaalde gebeurtenissen ten opzichte van elkaar te beschrijven.
Simpel voorbeeld: een dag duurd hier normaal gesproken ongeveer 24 uur correct?
Die 24 uur voor een dag word gemeten aan de hand van de snelheid waarmee de aarde om zijn as draaid en de snelheid waarmee de aarde om de zon draaid.
Als bijvoorbeeld de aarde om wat voor reden 2x langzamer zou gaan draaien (zonder verdere gevolgen voor ons) en wij zouden de totale omloop dan nog steets meten als 1 dag, dan zou een dag dus ten opzichte van nu 48 uur duren.
Dat zou dan uiteraard niet inhouden dat wij ook spontaan 2x zo oud zouden worden of zo…
Maar als wij de omloop van 1 dag nog steets zouden toetsen op 24 uur, om onze oorspronkelijke meetwijze aan te houden, dan zou onze perceptie van de lengte van tijd die een dag duurd daardoor wel verranderen omdat wij dezelfde meetwijze aanhouden voor het aanduiden van een tijdsperiode, maar deze dus door gevolg van…zich wel veel langzamer zou ontwikkelen.
Dat is dus wat ik bedoel met dat tijd niet reël is…dus geen fisiek iets of gebeurtenis, maar een gevolg van bepaalde zaken ten opzichte van elkaar, door ons gemeten en omschreven als ‘tijd’.
De hint die je geeft over wat zou er zijn als de schepen niet bewegen maar het water eromheen wel.
Als de schepen zelf niet zouden vooruitgaan, maar op hun plek blijven en alleen het water eromheen zou bewegen…dan nog zou door de beweging van het water deze schepen ook in beweging komen en als gevolg van de zwaartekracht die een bepaalde werking heeft op hun massa een bepaalde druk uitoefenen op het water dat zich er direct omheen bevind en dus ook iets meer kracht meegeven aan de golven die zich van hun afkeren.
Dit zou ten gevolg hebben dat hoe minimaal ook, iets wat zich tussen 2 van deze door zou willen begeven hiervan een fractie meer weerstand ondervind dan als die schepen daar niet zouden zijn.
Maar goed…
Volgens mij doel je hiermee op de kwestie dat bijvoorbeeld planeten etc. niet door de ruimte reizen maar op hun plek blijven en ten gevolg van het om hun as draaien enz…dus de energie om zich heen in beweging zetten.
Wel…los van het feit dat planeten en sterren binnen een stelsel dus inderdaad een bepaalde positie aanhouden en op die positie om hun as draaien, reizen zij ook wel degelijk door de ruimte over een gegeven baan.
Denk maar aan de aarde die om de zon draaid en het zonnestelsel dat vervolgens weer om het centrum van de melkweg draaid.
De kwestie van het in beweging brengen van de energie die zich in de ruimte om de bestaande massa(s) heen bevind, moet je dan ook zeer ruim nemen, want daarmee doel ik dus ook op alle vormen van energiegolven (electromagnetische straling zoals het totale lichtspectrum, locale zwaartekrachtwerking etc…)
Hoop je een beetje voldoende antwoord te hebben gegeven hiermee.
Gr, Tom
Tom,
Je hebt de hint die ik je heb gegeven goed begrepen maar het antwoord was niet voldoende, door je antwoord heb je mijn vraagstelling veranderd.
Mijn vraag was, wat als het water beweegt maar de schepen niet…jij zegt dat door de beweging van het water de schepen alsnog gaan bewegen, we hebben het over een voorbeeld waarbij de schepen planeten moeten voorstellen en het water de rest van het universum. (even kort door de bocht). Het is heel simpel…als de schepen niet bewegen dan bewegen ze niet, dus nog een keer… Er zijn ook genoeg planeten die niet bewegen of draaien.
Ik ging trouwens bewust niet inhoudelijk in over het concept tijd, ik daagde je een beetje uit met mijn opmerking om te kijken of je een beetje meer kon uitwijden. Even buiten de uitleg om die jij hebt en ook klopt is mijn visie op tijd heel simpel. iets wat te benoemen is of uit te leggen is in een formule bestaat. Jij gebruikt een formulering (geen formule) die adequaat is.
Tom,
P.s,
Als je me een antwoord hebt gegeven ga ik het een beetje ingewikkelder maken voor je, je zal het wel leuk vinden denk ik.
Beste Barry.
Uit je Ps. en je voorafgaande reactie (en natuurlijk die bij andere onderwerpen) kan ik aflijden dat jij zelf onderlegt bent in deze wetenschappen en hier dan dus ook een eigen daaruit voortgekomen mening over hebt.
Ook ik heb natuurlijk niet alle kennis in pacht, maar vind de uitdaging inderdaad wel leuk, alleen zo kunnen mensen vooruit komen met de wetenschap die zij hebben.
Dus…om terug te komen op de vraag:
Als een planeet zich niet zou voortbewegen door de ruimte en deze ook niet om zijn as zou draaien, maar de ruimte eromheen zou wel bewegen.
Een dergelijk planeet moet zich bevinden binnen een formatie waaruit Melkweg stelsels zich vormen, aangezien in zulke sterren en planeten gevormd worden en tot stand komen.
Dit zou inhouden dat een dergelijk planeet wel degelijk invloed ondervindt van de centrale zwaartekrachtwerking.
Maar mocht een dergelijk planeet zich niet in de nabijheid van een ster bevinden waardoor deze dan ook geen verdere sterkere zwaartekrachtwerking ondervindt, dan is het uiteraard logisch dat deze ook geen baan om een ster heen ontwikkeld.
Wel heeft een dergelijk planeet nog steeds een eigen zwaartekracht werking ten gevolg van zijn eigen massa (locale zwaartekracht).
Wat voortkomt uit de elementen waaruit de massa bestaat (atoom elementen).
Deze hebben uiteraard een binding ondergaan waarvan de collectieve aantrekking naar het centrum gericht is waardoor de dichtheid van een massa in het centrum dus ook het hoogst is.
Deze werking lijdt vervolgens tot een zwaartekrachtwerking.
Omdat een massa in totaal natuurlijk ook een bepaalde dichtheid heeft en energie absorbeert maar ook uitzend in de vorm van golven, heeft dit tot gevolg dat een massa dus de meeste energiegolven die zich in de ruimte eromheen bevinden en voor een bepaalde structuur zorgen binnen die ruimte, niet doorlaat maar om zich heen afbuigt.
Een voorbeeld hiervan op grotere schaal komt ook tot stand met energiegolven binnen het lichtspectrum, wat heeft geleid tot ‘gravitational lensing’…een techniek die “zoals je uiteraard wel zult weten” ook gebruikt word voor observaties in kosmologie.
Dit is dan ook naar mijn mening wat Einstein bedoelde met dat een massa dus de structuur van de ruimte waarin het zich bevind verbuigt en hier dus als het ware een deuk in ontstaat.
“Wat ik alleen wel altijd een slecht voorbeeld heb gevonden is dat die ruimtelijke structuur word afgebeeld als een 2 dimensionaal ‘laken’ waarin een deuk ontstaat als gevolg van een massa, terwijl het voor iedereen duidelijk is dat de ruimte waarin wij ons bevinden dus 3 dimensionaal is.”
Het verbuigen van een dergelijke structuur van de ruimte waarin een massa zich bevindt, moet dan ook uiteraard 3D gezien worden en komt geheel rondom zo’n massa tot stand.
Goed…ook al zou de zwaartekrachtwerking van zo’n massa niet tot een groot veld leiden maar zich zeer beperkt houden, dan nog door de collectieve gerichte werking van zijn atomen zou dit inhouden dat deze dus door hun draairichting in totaal kunnen leiden tot een circulaire beweging van de energie die zich er direct omheen bevind.
Dit zou vervolgens ertoe bijdragen (door de daaruit voortkomende kracht(en) dat zo’n massa alsnog een draaiende beweging zou ondervinden.
Mocht de energie die zich in de ruimte eromheen bevind zich nou in dat geval in een gelijke richting bewegen, dan zou dit daar alleen maar meer aan bijdragen en de draaiende beweging van zo’n massa tot een bepaalde hoogte toenemen.
Stel dat het totaal hiervan gelijk zou zijn maar tegengesteld aan de zwaartekracht werking die zo’n massa (planeet) ondervind van het centrum van de formatie waarin het zich bevindt, dan zou dit inderdaad ten gevolg kunnen hebben dat zo’n massa (of planeet) daardoor dus tot stilstand komt of niet in beweging zou komen.
“Als de beweging van de energie in de ruimte eromheen zich in een tegengestelde richting zou bewegen en een massa zou hier genoeg weerstand van ondervinden, zou dat leiden tot een dergelijk effect.”
Wel ben ik van mening dat een dergelijke massa zich dan zou moeten begeven op een afstand van het centrum van een formatie waarin het zich bevind, dat de draaiende zwaartekracht werking hiervan dusdanig weinig invloed er op uitoefent dat deze geen gevolgen heeft voor de locatie waar zo’n massa zich dan bevind.
Met andere woorden, dat deze hier niet door meegesleept word in de draairichting hiervan…zoals dus gebeurd met de aarde om de zon en ons zonnestelsel om het centrum van de Melkweg.
Misschien een beetje een lang antwoord en waarschijnlijk nog niet helemaal tot voldoening, maar om het per reactie niet al te gek lang te maken wou ik het tot zover hier even bij laten en er eventueel nog even op doorgaan in een volgende.
Gr, Tom
wtf wat een verhaal
Geen normaal mens die hier nog wijs uit wordt