Nieuws

Waarom noemen mensen hun plaatsnaam bij het bellen?


Meneer Jansen uit Klazienaveen aan den telephoon. Foto: © Bowie15 | Dreamstime.com.

Het verwondert mij al enige tijd dat als mensen bellen, ze vaak hun plaatsnaam noemen: ‘met meneer Jansen uit Klazienaveen’. Ik bergijp dat het een soort gedragsnorm is. Maar wat voegt het toe en waar komt het vandaan? – Jasper

Veel gebruiken rond het telefoneren komen uit het verleden. Zo zeggen we nog steeds dat we ‘verkeerd verbonden’ zijn als we het verkeerde nummer hebben gebeld. Er zit allang geen telefoniste meer die mensen handmatig ‘verbind’, maar toch is de uitdrukking blijven hangen.

We ‘draaien’ ook nog steeds een nummer, ondanks dat er geen analoge kiesschijven meer op telefoons zitten en alle telecommunicatie is gedigitaliseerd.

Het noemen van de plaatsnaam hoort in die categorie. Vroeger – vooral voor de oorlog – was telefoneren meer te vergelijken met radiocommunicatie. Je moest, al dan niet via de telefoniste, eerst vaststellen dat er een goede verbinding was met de juiste persoon. Daartoe was het noemen van de plaatsnaam een goede indicatie. Je moest iemand in Klazienaveen hebben, dus als iemand in die plaats opnam, dan wist je dat je in ieder geval geografisch goed zat.

Handleiding voor telefoneren via een telefoniste uit de telefoongids 1950.

Met het verdwijnen van de telefoniste in de jaren zestig en zeventig verdween de noodzaak van het noemen van je plaatsnaam. We vonden een boekje uit 1976 waarin stond dat het niet meer nodig was om je plaats te noemen. Je naam was genoeg. Tegenwoordig kun je vaak zien wie er belt, dus is zelfs dat eigenlijk overbodig.

Toch blijft bij sommige (oudere) mensen de gewoonte om hun plaatsnaam te noemen. Gek genoeg heeft de mobiele telefoon er voor gezorgd dat dat tegelijk heel modern is. De meest gebruikte openingszin van een mobiel telefoongesprek is: ‘waar ben je?’.

Ook een vraag? Stel hem via het contactformulier.

online adverteren www.m4n.nl

Follow Faqtman on Twitter