Nieuws

Nieuwe levensvorm: Avidians


Amerikaanse wetenschappers zijn er in geslaagd digitale organismen een basale vorm van intelligentie te laten ontwikkelen.

De zogenoemde Avidians zijn het digitale kroost van Charles Ofria en zijn collega’s van de Michigan State University (MSU). Ze leven in een digitale wereld genaamd Avida en bestaan uit strengen gecodeerde computerinstructies in plaats van DNA. In vele opzichten zijn ze echter vergelijkbaar aan het echte leven en bevinden ze zich in hun eigen survival of the fittest. De Avidians -of vergelijkbare wezens- zouden zich zelfs kunnen ontwikkelen tot kunstmatig intelligente levensvormen.

Net als bij microbes nemen Avidians zeer weinig ruimte in, volgen de generaties elkaar snel op en kunnen ze nieuwe eigenschappen ontwikkelen om hun rivalen uit te schakelen. Het voordeel is echter dat in de ontwikkeling van Avidians elk moment ingegrepen kan worden.

De 'Biowall' een grafische voorstelling van kunstmatig leven. Te zien op de L'Objet vivant exhibition in Villa Reuge, St. Croix, Zwitzerland. Beeld Science Photo Library.

De 'Biowall' een grafische voorstelling van kunstmatig leven. Te zien op de L'Objet vivant exhibition in Villa Reuge, St. Croix, Zwitzerland. Beeld Science Photo Library.

Zo triggerden de wetenschappers de organismen om een vorm van geheugen te ontwikkelen. Dat deden ze door de Avidians los te laten in een competatieve omgeving met als prijs een bepaalde hoeveelheid voedsel.

De ‘big question’ is volgens de wetenschappers op welke manier we hier zijn beland. ‘Onze intelligentie bestond niet opeens. Daarvoor heb je bepaalde ingrediënten nodig. Geheugen is daar één van’, zo zei de onderzoeksleider in het blad New Scientist.

De onderzoeken naar complex gedrag van digitale levensvormen werpen niet alleen licht op de evolutie van organisch leven. Ze kunnen ook gebruikt worden om intelligent kunstmatig leven te genereren.

Zo ontwikkelde een onderzoekster Avidians die zich naar een lichtbron toe bewogen. Het ‘genoom’ voor die eigenschap werd door collega’s vertaald naar een code die een robot kon aansturen. Het werkte. De robot werd aangetrokken door gloeilampen. Een dergelijke simplistische benadering wordt ook gehanteerd bij het maken van breinen voor bewegende robots, een systeem dat HyperNEAT heet en waarmee binnen de MSU uitgebreid gewerkt wordt.

Verwante artikelen:

Nieuw leven vinden met je computer

Mannen overschatten IQ

Peuter en hond even slim