Nieuws

Het einde van de wereld, deel 2


De aardbeving, tsunami en kernramp in Japan hebben de redactie van Faqt aan het denken gezet. Welke rampen hebben de potentie om een heel land of zelfs de wereld te vernietigen? Faqt dook in de geschiedenisboeken.

De van-de-kaart-veger: Vesuvius
Toen de Vesuvius in het jaar 79 begon te pruttelen, maakten mensen in de omgeving zich geen zorgen. De vulkaan was wel vaker actief, meestal zonder dramatische gevolgen. Maar diep in de krater begon een chemische kettingreactie die duizenden noodlottig zou worden. Vesuvius produceerde grote hoeveelheden gloeiend hete as en puimsteen. Die werden door de uitbarsting de lucht in geslingerd en kwamen neer op de stad Pompeï. Door de stijgende temperatuur begonnen mensen te stikken en te verbranden. Tussen de 3000 en 4000 mensen vonden direct de dood. Daarna begonnen het steentjes te regenen. En meer steentjes. En nog meer. Tot de hele stad was bedekt met een laag van enkele meters en naar schatting 30.000 mensen de dood vonden. Sommige lijken versteenden ter plekke en kun je tot de dag van vandaag zien. Pompeï verdween van de kaart en werd pas eeuwen later opnieuw ontdekt.

De idealistische ramp: Grote Sprong voorwaarts
Het communisme gelooft in de maakbare samenleving. De leiding van een land neemt het initiatief over van de burgers en stuurt de samenleving aan tot meerdere eer en glorie van het volk. Daardoor gaat het iedereen beter. Althans in theorie. Toen de Chinese communistische leider Mao in 1953 aankondigde dat zijn land een ‘grote sprong voorwaarts’ ging maken, konden maar weinig mensen bevroeden hoeveel slachtoffers deze extreem-linkse theorie zou maken. Mao eiste dat de landbouw in China werd gereorganiseerd in grote gemeenschappelijke boerderijen. Bovendien wilde hij dat veel boeren in staalfabrieken gingen werken. Daardoor holde de opbrengst van het landbouwareaal achteruit. China kon zijn eigen burgers niet meer voeden en had geen geld om voedsel te kopen. Tussen 1958 en 1961 kwamen tussen de 36 en 45 miljoen mensen om vanwege deze socialistische wensdroom.

Alleen op propaganda-afbeeldingen was de Grote Sprong een succes.

De bijna-einde-oefening ramp: Tunguska
Hoewel er waarschijnlijk geen doden bij zijn gevallen, is de ramp van Tunguska ongetwijfeld een van de grootste in de geschiedenis van de aarde. Het jaar was 1908, de locatie Siberië. Een meteoriet schiet door het beschermende schild van gassen rond de aarde en raast met een gigantische snelheid richting het oppervlak van onze planeet. In de streek Tunguska spat het gevaarte, dat qua omvang waarschijnlijk lijkt op een kleine familieauto, uit elkaar. Veel locale flora en fauna wordt gedood. Honderden kilometers in de omtrek worden bomen door de drukgolf platgedrukt. Wellicht dat er enkele nomadische jagers in het gebied omkwamen, maar daarover is weinig met zekerheid te zeggen. Het gebied werd pas jaren later door een expeditie uit Moskou bezocht. Wat er was gebeurd als deze meteoriet in Europa of de VS was gevallen, daarover zullen we maar niet te veel speculeren. Waarschijnlijk waren en tientallen of honderden miljoenen doden gevallen.

Een foto die bijna twintig jaar later in het rampgebied werd genomen, toont nog de verwoesting.

In de volgende aflevering: Tambora, de grootste watersnood en aids.

online adverteren www.m4n.nl