Nieuws

Doktoren stille doemdenkers


Amerikaans chirurgen zijn geen praters. Ook niet als dat hen tegen zichzelf beschermt. Deze doemdenkers houden zich stil.

Zelfmoord is niet het gemakkelijkste onderwerp om over te praten. Ook niet voor doktoren en chirurgen die de depressieve diagnose bij zichzelf kunnen stellen. Amerikaans onderzoek maakt duidelijk dat hoewel Amerikaanse chirurgen rondlopen met zelfmoord-gedachten, ze er steeds minder over pratenn.

Terwijl één op de zestien chirurgen aan zelfmoord dacht in het afgelopen jaar, hebben datzelfde jaar minder chirurgen daarvoor ook psychische hulp gezocht.

Over het algemeen is zelfmoord vaak gelinkt aan depressie maar chirurgen zouden volgens eerder onderzoek net zoveel kans hebben om depressief te worden dan andere burgers. Maar hoe komt het dan dat doktoren er zo lang mee rondlopen?

Onderzoekers zoeken al jaren naar de factoren die er voor zorgt dat sommige doktoren dan toch de fatale stap zetten. Zo zeggen sommige wetenschappers dat het komt omdat doktoren toegang hebben tot zwaardere medicijnen en ook weten hoe ze deze moet gebruiken. Maar ook de zware werkdruk kan een reden zijn voor chirurgen.

Amerikaanse wetenschappers lieten daarom ruim zevenduizend chirurgen meedoen aan een enquête over zelfmoordpogingen, depressiviteit en kwaliteit van leven.

Vooral oudere doktoren bleken gevoelig voor suïcidale gedachten. De specialisten op leeftijd hebben 1.5 tot 3 keer zoveel donkere dagen als een ‘gewone’ burger.

Een grote medische misser zorgt bij de ondervraagde specialisten voor drie keer zoveel gedachten over zelfmoord. Ook is het in Amerika in 80% van de gevallen zo dat de medische raad vraagt naar de psychische gesteldheid van een chirurg vóór hij zijn licentie krijgt. Hierdoor zou het kunnen zijn dat specialisten wel psychische klachten hebben, maar er geen hulp voor zoeken, omdat ze bang zijn dat ze hun vak niet meer uit mogen oefenen.

Foto: SciencePhoto