Nieuws

Dode zwijnen in de oceaan


Wat gebeurt er als iemand verdrinkt? Om dat te ontdekken gooien wetenschappers varkens in het water.

Herinner je je de film Titanic nog? Leonardo di Caprio hangt aan het einde van de film aan een vlot. Zijn geliefde zit er bovenop. Door de kou trekt Leonardo wit weg. Zijn geliefde ziet dat hij dood is en duwt hem van de rand. Leonardo zinkt weg.

Wat gebeurt er dan? In de film zie je dat niet, maar iedereen kan zich er een voorstelling van maken. Kort en goed: je wordt vissenvoer.

Canadese wetenschappers willen het echter wel eens precies weten. Dr Verena Tunnicliffe, professor mariene biologie aan de universiteit van Victoria in Canada doet een onderzoek naar verdrinken. Maar om nou studenten in het water te gooien… Dus heeft ze een opmerkelijke methode bedacht: ze is vaste klant geworden bij het abatoir. Daar haalt ze de lijken van varkens op en die gooit ze in het water.

Een varken na drie dagen in het water: krabben hebben vrijwel het hele karkas opgegeten.

Een varken na drie dagen in het water: krabben hebben vrijwel het hele karkas opgegeten.

Varkens worden vaker gebruikt door forensische onderzoekers omdat – vreemd genoeg – ze qua anatomie erg op mensen lijken. Wij delen hun relatief haarloze huid, zijn vergelijkbaar in grootte, en ons vlees heeft een soortgelijk opbouw.

‘De oceaan is groot en er zijn veel mensen die werken op zee of leven aan de kust. Als gevolg daarvan eindigen veel mensen [wanneer ze sterven] uiteindelijk in de oceaan’, zei Professor Tunnicliffe tegen de BBC. ‘Hetzij per ongeluk of door middel van een misdrijf.’

Een lijk dat in het water ligt, wordt aangevreten door aaseter. Dat zijn voornamelijk dieren op of iets boven de bodem van de oceaan leven en afhankelijk zijn van voer dat naar beneden dwarrelt. Daaronder zijn garnalen en krabben.

Alleen komen juist deze aaseters steeds minder voor. Dat komt omdat de bodem van de oceaan steeds minder zuurstof bevat, vooral aan de kust. Laag-zuurstof (hypoxie) zones worden veroorzaakt door het voedselrijke spoelwater van landbouwgrond. Dit voedt algen in de oceaan. Wanneer deze alg sterft en ontbindt, verbruikt hij vitale zuurstof in het water.

In het ergste geval kan dit leiden tot een dode zone – een gebied van de zeebodem waar zo weinig zuurstof is dat alle zeedieren ofwel sterven of worden verjaagd naar leefgebieden in ondieper water.

De Canadezen willen weten of aaseters in zuurstofarme gebieden blijven, als er wel veel voer is. Ze legden drie varkens in zeer zuurstofarme zones in de Saanich Inlet, voor de kust British Columbia. Elk varken werd afgezonken met een camera en zuurstof-meetapparatuur om de nek.

Wat blijkt? De aaseters kwamen van ver voor het maaltje varkensvlees. Ook al was er maar zeven procent zuurstof in het water, krabben en garnalen reisden soms kilometers. Dat is alsof je een broodje eet met een plastic zak rond je hoofd. Alleen op plekken waar totaal geen zuurstof was, bleef het varken onaangeroerd.