Nieuws

Bestaat multitasken?


Kan een mens multitasken? Ja, zeggen de meeste wetenschappers tegenwoordig. ‘Mwah’, zeggen onderzoekers uit Maastricht, ‘dat valt nog te bezien’.

Drie onderzoekers van de Universiteit Maastricht (UM) en Netherlands Institute for Neuroscience (NIN) hebben zich de afgelopen vijf jaar met multitasken bezig gehouden. Alles draait om de vraag of het mogelijk is om de focus van aandacht te splitsen in meerdere aparte foci, en of dat dan de basis is voor het tegelijkertijd uitvoeren van meerdere taken. Hun artikel ‘Attending to multiple locations at once? The jury is still out’, is recent verschenen in Psychological Review van de American Psychological Association.

‘Multitasken’, het tegelijkertijd werken aan twee taken, is in deze drukke tijden eerder de norm dan de uitzondering. De grote vraag is echter of het brein die twee taken tegelijkertijd verwerkt, of zich afwisselend richt op de ene en dan de andere taak. Meer bepaald richt het artikel zich op de vraag of aandacht gesplitst kan worden om zo verschillende stimuli op aparte locaties tegelijk te verwerken. Dat kan, zeggen de recentste wetenschappelijke publicaties. Dat is nog maar de vraag, zeggen prof. dr. Peter De Weerd, Bert Jans (UM, Faculty of Psychology and Neuroscience, Departement Neurocognitie) en Judith Peters (NIN).

Mulitasking is soms vragen om moeilijkheden.

Mulitasking is soms vragen om moeilijkheden.

‘Er woedt al jaren een debat over deze vraag in de wetenschap’, zegt promovendus Jans. ‘Recent onderzoek hiernaar zegt dat mensen heel goed in staat zijn om twee dingen tegelijkertijd te doen, zonder aandacht te switchen, maar wij betwisten dat. We hebben onze twijfels bij de gebruikte onderzoeksmethodes en dus bij de resultaten.’

Het huidige debat is zeer relevant voor allerlei situaties in het dagelijkse leven. Denk bijvoorbeeld aan de manier waarop verkeersborden en andere informatie worden geplaatst op belangrijke verkeerswegen of kruispunten.

De Weerd: ‘Als je echt gelooft dat je twee dingen snel tegelijkertijd kunt verwerken, kun je makkelijk verschillende verkeersborden of andere informatie naast elkaar plaatsen. Wij denken dat dit een verkeerde strategie is. Als het al mogelijk is om aandacht te splitsen, leidt de kwaliteit van informatieverwerking daar enorm onder. Wij denken dat we eerder beperkt zijn in het snel en tegelijk verwerken van informatie. Belangrijke informatie wordt dus het best na elkaar aangeboden. De ontwerpers van vliegtuigcockpits weten dit al: als er een instrument is dat belangrijke informatie weergeeft zal dit de aandacht trekken van de piloot (door een lichtje te laten knipperen of een geluidje te maken) zodat de piloot er even zijn volle aandacht aan schenkt.’

Beeld:© David Smith | Dreamstime.com