Nieuws

Drinkende kat blijkt op video biomechanisch vernuft


Aan de elegantie waarmee katten drinken, kunnen honden nog een puntje zuigen. Onderzoekers van MIT ontsluieren nu de biomechanica van de kattenslok.

Drinken is een kwestie van timing; de kat moet op tijd zijn bek dichtdoen om zoveel mogelijk water uit de 'kolom' binnen te krijgen.

Wie wel eens heeft geprobeerd te drinken van een schoteltje, zonder gebruik van handen, weet dat wij mensen niet verder komen dan slordig geslobber. Net als honden. Bij katten ligt dit anders. Zij drinken ‘netjes’ en precies dat fascineerde onderzoekers van MIT. Om de drinktechniek van de dieren te bestuderen, verzamelden ze een hoge snelheidcamera, wat katten en heel veel schoteltjes kattenmelk.

De truc blijkt ‘m in de krul van de tong te zitten; die krult namelijk een beetje naar binnen waardoor de kat de vloeistof naar binnen ‘trekt’ en zo handig gebruik maakt van de ‘klevende’ eigenschap van vloeistofmoleculen. Er ontstaat een vloeistofkolom richting de mond van de kat die op het hoogtepunt, als de vloeistofkolom door zwaartekracht weer gaat instorten, hapt naar de vloeistof. Het blijkt dus een kwestie van timing. Opmerkelijk: de haren op de tong van katten speelt geen rol.

De kattentong hoeft het vloeistofoppervlak maar licht te raken. Honden dopen hun naar buiten gekrulde tong wel diep in de vloeistof om die op te lepelen (en morsen daarbij rijkelijk).

Onderzoeksleider Roman Stocker vermoedt dat katten hun drinktechniek hebben ontwikkeld om niet onder gespetterd te worden bij elk slokje. Vooral niet hun gevoelige snuit en snorharen. Stocker werd geïnspireerd voor het onderzoek door zijn eigen kat Cutta Cutta. Tijgers en andere grote katten gebruiken dezelfde drinktechniek.

Beeld: Macinata

Follow Faqtman on Twitter