Nieuws

Kunnen Filipijnse doktoren opereren met hun handen?


Volgens een vriendin van mij zijn er op de Filipijnen wonderdokters die kunnen opereren met alleen hun handen. Ze hebben geen messen en geen verdoving. Zo kunnen ze mensen redden die in Europa al zijn opgegeven, bijvoorbeeld kankerpatiënten. Klopt dat? – Diana.

Het ziet er spectaculair uit: een dokter die met zijn blote handen de huid van een patiënt opent en na een paar seconden wroeten een tumor uit het lichaam haalt. Helaas voor alle patiënten die zich door de paranormale doktoren laten ‘behandelen’, het is oplichting. Onderzoek onder terminale Canadese kankerpatiënten die zich in de Filipijnse hoofdstand Manilla lieten opereren, leert dat alle patiënten binnen een jaar alsnog dood waren.

Ook andere onderzoeken, bijvoorbeeld met een verborgen camera, tonen aan dat de claims van de Filipijnse doktoren dat ze objecten uit het lichaam halen, gewoon niet waar zijn. De verwijderde ‘tumoren’ blijken na DNA-onderzoek vaak slachtafval van kippen of varkens die de chirurg uit zijn mouw heeft getoverd.

Knippen en snijden zijn de enige manieren om te opereren. Hier een volledige set instrumenten voor een eenvoudige operatie.

Knippen en snijden zijn de enige manieren om te opereren. Hier een volledige set instrumenten voor een eenvoudige operatie.

Opmerkelijk is bovendien dat bij Filipijnse patiënten vaak munten of hanenpoten uit het lichaam worden verwijderd, zaken die in het lokale voodoogeloof een belangrijke rol spelen als veroorzaker van ziektes. Westerse patiënten – die weinig op hebben met dit soort bijgeloof – hebben bijna nooit last van een verkeerd gevallen muntje in de darmen. Bij deze patiënten lijken de ingrepen bijna altijd veel ‘medischer’, met veel bloed en grote stukken vlees die worden verwijderd. Westerlingen geloven immers meer in slechte cellen en gezwellen die in de weg zitten.

Hoe werkt het?

De patiënt ligt op een tafel. De dokter komt en voelt zogenaamd naar waar de ziekte zich bevindt. Hij let daarbij goed op de gezichtsuitdrukking van de patiënt. Als deze zijn gezicht in een pijnlijke grimas trekt, heeft de arts beet.

De dokter wroet op de plek waar het gezwel zit. Hij zorgt dat hij daarbij tussen het blikveld van de patiënt en het ‘probleemgebied’ staat. Daardoor ziet de patiënt niet goed wat er gebeurt.

Uit de mouw van de dokter valt een zakje gemaakt van varkensblaas met kippenbloed in zijn hand, onzichtbaar voor de patiënt. Na eventjes wroeten, laat hij dit zakje met een duidelijke knal knappen. Het bloed stroomt nu rijkelijk, zogenaamd uit de wond die de dokter heeft gemaakt, in werkelijkheid uit de blaas. Het wroeten in de ‘wond’ gaat onverminderd voort.

Met een triomfantelijke lach haalt de chirurg het nu lege zakje tevoorschijn. Hier heeft hij de boosdoener al! Voor nog meer dramatisch effect kan hij ook ander slachtafval van tevoren in het zakje stoppen en dat nu presenteren als ‘tumor’ of andere aandoening.

Beeld: © Ingrid Prats | Dreamstime.com