Een gigantische ster ontplofte miljarden jaren geleden met gigantische kracht. De straling heeft de aarde nu net bereikt.
Nederland is ‘slechts’ tweede geworden bij het WK, het is slecht weer, je bent nog steeds geen miljonair. Tijd voor wat perspectief op onze eigen korte en nietige leventjes. Daarvoor moeten we wel even in tijd en ruimte reizen, vijf miljard lichtjaren om precies te zijn, naar een plek buiten ons eigen melkwegstelsel. Daar lag ster GRB 100621A. Lag, want miljarden jaren geleden ontplofte het ding met een geweld zoals we in het heelal niet meer hebben gezien sinds de Big Bang.
Waarom beginnen we er nu over? Omdat de röntgenstraling van deze ontploffing pas net de aarde heeft bereikt. De straling was zo intens, dat het apparatuur van Nasa heeft doorgebrand. Een speciale satelliet die op de ontploffing was gericht, gaf een paar seconden alleen een wit plaatje door. Bij Nasa noemen ze de intensiteit van de ontploffing ‘onverwacht en ongekend’.
Als Nasa zoiets zegt, dan zijn ze een beetje wit rond de neus.
De grootste ontploffing in het universum en dit is het enige plaatje dat er van wordt gemaakt.
De ontplofte ster is een miljoen keer groter dan onze zon. Bij de explosie is zo veel energie vrijgekomen dat een eventueel planetenstelsel rond de ster zeker is vernietigd, waarschijnlijk is alles binnen een paar lichtjaar van deze zon verkoold. We kunnen daar natuurlijk over treuren, maar het gebeurde zo lang jaren geleden, zodat er ter plekke waarschijnlijk niets meer te zien is. De aarde bestond op dat moment nog niet eens.
De afstand kun je op een aantal manieren bepalen. Van dichtbij staande sterren kunnen wij de afstand meten door middel van hoekmetingen, maar dat houdt al snel op. In dit geval hebben wij de ster zelf- voor het klappen- nooit kunnen zien, enkel het melkwegstelsel waarin de ster stond. Van melkwegstelsels is bepaald dat de afstand samenhangt met de snelheid waarmee deze zich van ons af bewegen en die snelheid kunnen wij weer bepalen aan de “kleur” (roodverschuiving) van het stelsel. Het is een tijdje geleden voor mij maar ik denk dat wij aan het spectrum van de ontploffende ster ook kunnen zien hoe snel deze zich van ons af beweegt en aan de hand daarvan kan de afstand heel redelijk bepaald worden.
“De grootste ontploffing in het universum en dit is het enige plaatje dat er van wordt gemaakt.”
Dat hoeft natuurlijk niet zo te zijn.
ik ben niet zo heel slim maar dit gebeurde voorde aarde bestond hoe kunne wij er nou weer een foto van make en wat doet de straling ?
De ster staat 5 miljard lichtjaar van ons af. Dat betekent dat het licht er vijf miljard jaar over doet om ons te bereiken. De straling is dan ondertussen zwak genoeg om ons geen kwaad te doen.
DrP
Kan mij iemand uitleggen hoe men zo’n afstand (in dit geval dus 5 miljard lichtjaar) weet te bepalen?
http://www.astro.ljmu.ac.uk/courses/phys134/distance.html
Ik neem aan dat een ster van deze grote groot genoeg is om een zwart gat te worden?
Ach, 5 miljard jaren geleden….dat is genoeg om een nieuwe evolutie te ontwikkelen in die regio, mits er nog bewoonbare planeten in die buurt zijn.
Je hoeft in die richting niet meer naar aliens te zoeken.
Waarom willen wij dit allemaal weten? En als wij het weten…wat kan je er dan mee? De mensen worden er niet beter door… En als onze zon ooit zover is…leven de mensen dan nog op de Aarde? Ik denk het niet…want dan hebben zij elkaar
al lang vernietigd vanwege hun hebzucht en hunker naar macht… in plaats van in liefde, welzijn en vrede te leven… Heb voor elkander veel over en houd van elkaar… het leven is maar zo kort… Knuffel…tot de volgende keer…als ik dan nog leef ! Archibald…( Mrslamatmakan )