Philip K. Dick schreef in 1955 Autofac, een ijzersterk science fictionverhaal over zichzelf kopiërende fabrieken die de macht overnemen en de mensen tot machteloze vakantiegasten terugbrengen. Een deel van Dick’s voorspelling begint uit te komen.
Mendel, de nieuwste versie van de zich zelf kopiërende 3D-printer RepRap
Zichzelf vermenigvuldigende machines duiken op in de menselijke verbeelding vlak na de Tweede Wereldoorlog, als de briljante wiskundige John von Neumann de principes van een zichzelf kopiërend systeem opstelt. Het voordeel van een zich zelf kopiërende machine is duidelijk: je hoeft er maar één van in elkaar te zetten. Daarna worden dit er twee, vier, acht, tot iemand de machines uitzet. Voor de kostprijs van één machine en de materialen ontstaan er vele machines.
Op dit moment zijn honderden uitvinders over de hele wereld bezig om te proberen een zelfkopiërend apparaat in elkaar te zetten. Een goede kandidaat is MakerBot, de creatie van het gelijknamige bedrijfje uit New York. Dit apparaat is een eenvoudige 3D-printer dat wordt gevuld met ABS (het plastic waar legoblokjes en autobumpers van zijn gemaakt) en hiermee laag voor laag 3D-modellen print. MakerBot Industries levert voor onder de duizend dollar een bouwpakket.
MakerBot stamt af van RepRap, het eerste open source apparaat dat in staat was delen van zichzelf te kopiëren. Door de uitvinder, Bowyer, en anderen zijn er nu meer dan drieduizend kopieën in elkaar gezet die ze voortdurend perfectioneren om het ultieme ideaal te bereiken: een apparaat dat alle onderdelen van zichzelf kan kopiëren. Enkele onderdelen, zoals steppermotoren en fijnregeling vereisen gespecialiseerde apparatuur en blijven helaas voorlopig nog buiten bereik.
Maar zelfs als ze dat ideaal bereiken en alle onderdelen kunnen produceren, moet nog steeds een mens de onderdelen in elkaar zetten.
Uiteraard zijn er knutselaars die zich ook op dat probleem geworpen hebben.
Het tweetal Chirikjian en Moses heeft een soort blokjesstapelaar ontwikkeld die in staat is uit een stapel blokjes zichzelf na te bouwen. Die blokjes zelf kan het apparaat niet in elkaar zetten. Nog niet, want een collega-uitvinder, Hod Lipson, werkt aan een spuitgietmal die de blokjes kan kopiëren en holtes kan vullen met een metaallegering die een laag smeltpunt heeft. In combinatie met een 3D-printer zou het systeem in staat moeten zijn tot het zichzelf kopiëren en in elkaar zetten, stellen de makers. Lipson werkt aan batterijen en zwakke motoren. Hij is niet tevreden tot een kant en klare kruipende fabrieksrobot onder de bestaande fabriek vandaan kruipt.
Kortom: het begint er aardig op te lijken dat Autofac uit het rijk der verbeelding is ontsnapt. Over een paar jaar waggelt de eerste zichzelf replicerende robot over een werktafel. Breekt de Terminator los en is het afwachten totdat de supercomputer Skynet de wereld over gaat nemen? Gelukkig werken deze apparaten alleen zolang er een computer aan is gekoppeld en er bestaat nog geen zelfbewuste computer. Dit om u als lezer gerust te stellen.
Voorlopig tenminste. Tot die tijd kunnen we nog veel onbekommerde lol beleven en knotsgekke dingen maken met een eigen onschuldige 3D-printer voor weinig geld.
Meer lezen
