Wetenschappers maken zelf cellen


e-coli

Het is Italiaanse wetenschappers gelukt om zelf cellen te maken. Volledig kunstmatig, dus ook zonder leven. Maar deze cellen zien er zo overtuigend uit, dat echte cellen – bacteriën in dit geval – er mee beginnen te communiceren. Daarmee slagen deze kunstcellen voor de zogenoemde Turing-test, de test of een niet-levend wezen (in dit geval een cel) een echt wezen weet te overtuigen dat hij ook levend is.

De kunstmatige cellen zijn tot stand gekomen in een laboratorium van de universiteit van Trento. Daar wist een team bio-wetenschappers uit zeer kleine structuren cellen te maken die voorzien waren van DNA dat uit bacteriën was gehaald. Door deze stukjes genetische code konden de kunstcellen interacties aangaan met bacteriën. Werden de kunstmatige cellen bijvoorbeeld naast een e-coli (foto) bacterie geplaatst, begonnen ze eiwitten te produceren, net als echte cellen zouden doen. Volgens de Italianen is dat een voorbeeld van communicatie tussen leven en kunstmatig leven.

Maar tot grote vreugde van de onderzoekers gebeurde er nog wat. In sommige gevallen wisten de kunstmatige cellen de activiteiten van de levende bacteriën door de communicatie te verstoren. Dat is goed nieuws, want de gebruikte e-coli bacteriën zijn gevaarlijke ziekmakers. Zo kun je bijvoorbeeld een spray maken met daarin kunstmatige cellen. Met die spray kun je oppervlaktes desinfecteren waarop veel bacteriën voorkomen, zoals in een ziekenhuis. Op termijn zijn de cellen zelfs in te zetten binnen het menselijk lichaam, als een alternatief voor antibiotica.

Deze ontwikkeling staat niet op zichzelf. Steeds vaker zijn wetenschappers in staat om kunstmatige versies te maken van organische structuren. Vorige week kondigde een ander lab aan dat het een mens-varken hybride embryo had gemaakt. Het betekent dat we onze definitie van wat leven is, in de nabije toekomst wellicht moeten gaan veranderen. Als het lijkt op leven, zich gedraagt als leven en interacties heeft als leven, kan ook een kunstmatig iets gelden als levend.

Het onderzoek is gepubliceerd in ACS Science.