We vervuilen krochten der aarde


Marianentrog

De Marianentrog is een van de moeilijkst te bereiken plekken op aarde. De canyon op de zeebodem ten zuiden van Japan is op plekken meer dan tien kilometer diep. De waterdruk is daar zo groot, dat alleen zeer stevige diepzeesondes er kunnen komen. Niet een plek waar je veel tekenen van menselijke activiteit zou verwachten. En toch zijn die er in overvloed.

Onderzoekers van Newcastle University (GB) hebben onderzoek gedaan naar vlokreeften die op de bodem van deze trog leven. Ze ontdekten dat de beestjes tjokvol door mensen geproduceerde chemicaliƫn zitten. Vooral de hoge concentratie van polychloorbifenyl (PCB) valt op. Dat is een goedje dat wordt gebruikt als koelvloeistof of voor de smering van industriƫle installaties. De concentratie is zelfs vijftig keer hoger dan in kreeften die zijn gehaald uit de Liaohe Rivier in China, een ernstig vervuilde waterweg.

De onderzoekers vonden zelfs chemische stoffen die al jaren verboden zijn vanwege de ernstige gevaren voor de volksgezondheid. Schijnbaar zijn die stoffen naar het laagste punt in de oceaan gezakt om daar het leven te verstoren. Maar een deel van de vervuiling is ook opzettelijk. Vooral in de jaren vijftig en zestig is veel afval, waaronder oude ammunitie, gedumpt in de trog. Het idee was: als we het niet meer zien, dan is het er niet. Zo diep op de zeebodem kon het in ieder geval niemand kwaad.

Dat is een misvatting, de troggen op de zeebodem maken deel uit van een complex ecosysteem en veel chemische verbindingen kunnen lang overleven om via de voedselketen de mens weer te bereiken. Een niet door mensen aangeraakt stukje aarde zijn de troggen in ieder geval niet meer. Vorig jaar trof de Amerikaanse onderzoeksinstantie NOAA er zelfs blikjes aan. (foto)