Nieuws

We verstaan baby’s niet


Vergeet al die claims van vaders en moeders van pasgeborenen. Ze hebben geen idee wat de baby precies wil. Communicatie tussen de kleintjes en volwassenen is moeilijker dan gedacht. De universiteit van Praag (Tsjechië) heeft dat onderzocht met een experiment.

Daartoe werden de geluiden van 19 vijf tot tien maanden oude baby’s opgenomen. De ouders noteerden exact in wat voor omstandigheden de geluidjes werden gemaakt. Dat kon positief zijn: bij het spelen, na het eten, bij het weerzien. Of negatief: in eenzaamheid, bij honger of pijn.

Daarna werden de geluiden aan 333 andere volwassenen voorgespeeld. De vraag was simpel: is de emotie die je hoort positief of negatief? Welke emotie is precies te horen? Zoals verwacht, konden de proefpersonen heel goed positieve van negatieve emoties scheiden. Maar wat de baby’s precies uitdrukten met hun geluiden, dat was niet te horen.

De enige uitzondering was plezier bij het spelen, dat door tweederde van de proefpersonen goed werd gehoord. Volgens de Praagse wetenschappers omdat kinderen tijdens het spelen communicatie oefenen. Ze produceren daarbij zeer herkenbare geluiden.

Vrouwen waren niet beter in het herkennen dan mannen, schrijven de Tsjechen in het vakblad PlosOne. Vaders en moeders waren wel iets beter dan kinderlozen in het benoemen van emoties.