Volle maan, zware aardbeving


volle-maan

Waarom is de ene aardbeving slechts een kleine trilling, terwijl een andere hele steden kan verwoesten? Volgens seismologen van de universiteit van Tokio zou het antwoord wel eens de maan kunnen zijn. Ze keken naar grote, zeer verwoestende aardbevingen en ontdekten dat die vaak plaatsvinden bij een volle of juist nieuwe maan. De vraag is wat dat verre hemellichaam met de bodem van de wereld te maken kan hebben.

De Japanners denken dat de invloed van de maan op eb en vloed de sleutel is tot dit mysterie. Tijdens een volle en een nieuwe maan staan de aarde, zon en maan min of meer op één lijn, waardoor de zwaartekracht van de maan wordt versterkt of juist gedeeltelijk wordt opgeheven door de zon. Het resultaat van een volle maan is een springtij, eb en vloed zijn heftiger en het water komt verder het strand op dan op andere momenten.

De druk die daarbij vrijkomt op de bodem van de zee, kan bestaande aardbevingen versterken, denken de Japanners. Bescheiden breuklijntjes in de aardkorst worden groter, waardoor opgebouwde druk in de rotsen toeneemt. Vindt op dat moment een aardbeving plaats, dan zorgt de toegenomen druk voor een extra heftige beving en – omdat deze bevingen altijd onder water plaatsvinden – soms ook voor een tsunami.

Voorbeelden van dergelijke aardbevingen zijn de Kerstbeving voor de kust van Sumatra in 2004 en de grote aardbeving in Chili in 2010. Beide werden gevolgd door heftige tsunami’s waardoor veel mensen omkwamen. De Japanners zeggen niet dat de bevingen zijn ontstaan door de maan, de oorzaak zijn tektonische verschuivingen in de bodem. Maar dankzij de volle maan tijdens beide bevingen is de beweging wel extra hevig geweest, schrijven ze in Nature Geosciences.

Eerder ontdekten geologen uit India dat zelfs de moesson van invloed kan zijn op de zwaarte van aardbevingen. De druk die ontstaat door regenwater op de bodem, kan bestaande breuklijnen laten losschieten, bleek uit een studie gedaan aan de voet van de Himalaya.