Nieuws

Virtuele aap tikt Shakespeare


‘Als je een aap aan een typemachine zet en je geeft hem oneindig lang de tijd, zal hij uiteindelijk door puur toeval alle boeken in de bibliotheek tikken.’ Deze uitspraak van de Franse wiskundige Émile Borel uit 1913 is bekend komen te staan als de ‘theorie van de oneindige aap’. Borel bedoelde daarmee dat toeval altijd een rol speelt en niet alles wat je waarneemt het gevolg is van opzet of een plan.

Generaties wetenschappers hebben deze theorie gebruikt, maar zich nooit afgevraagd of het waar is of niet. Tot nu.

Émile Borel.

Een Amerikaanse programmeur heeft virtuele apen aan het werk gezet. Het zijn computerprogrammaatjes die in razend tempo steeds negen volstrekt willekeurige woorden achter elkaar zetten. Een andere computer kijkt dan of woorden in diezelfde volgorde voorkomen in de verzamelde werken van William Shakespeare.

Iets meer dan een maand na het begin van het experiment hebben de computers op één woord na een gedicht van Shakespeare geproduceerd, A Lover’s Complaint. Daarmee is bewezen dat Borel hoogstwaarschijnlijk gelijk had, bijna een eeuw na zijn beroemde theorie. Uiteraard is één gedicht nog geen complete bibliotheek. Bovendien worden de computers geholpen omdat ze echte woorden gebruiken. Op basis van de huidige uitkomsten is voor het ‘toevallig’ produceren van alle werken van Shakespeare door computers of apen meer tijd nodig dan het universum zal bestaan, zo concludeert de man die het experiment uitvoert.

Follow Faqtman on Twitter