De Top 2000, die vanaf eerste kerstdag op Radio 2 te horen is, zit vol bijna-plagiaat. Dat stelt Dicky Gilbers, taalkundige aan de Rijksuniversiteit Groningen en muziekkenner.
Bismillah no... Queen.
Bohemian rhapsody , de song van Queen die dit jaar op nummer één staat, is een vreemde eend in de Top 2000. Als je grote groepen mensen laat stemmen op hun favoriete liedje, zoals bij de Top 2000 gebeurt, krijg je een lijst vol liedjes die goed in het gehoor liggen. Liedjes die op vergelijkbare akkoordenschema’s en songstructuur zijn gebaseerd. Complexe songs, zoals het nummer van Queen, zijn volgens Gilbers uitzonderingen op die regel.
Songschrijvers komen steeds maar weer bij dezelfde akkoordenschema’s uit – en luisteraars vinden steeds weer dezelfde akkoordenschema’s prettig om naar te luisteren. Dat komt, legt Gilbers uit, doordat sommige tonen nu eenmaal bij elkaar horen.
Muziek en taal vertonen opmerkelijke overeenkomsten, legt Gilbers uit. ‘Wil je er ook maar íets van begrijpen, dan moet je er op eenzelfde manier structuren in ontdekken als in muziek. Zoals elke luisteraar onbewust aanvoelt wat het belangrijkste akkoord in een muziekstuk is, zo voelt de taalgebruiker aan wat de belangrijkste klank in een lettergreep of een woord is.’
In de jacht op de perfecte song, komen artiesten dus keer op keer op dezelfde akkoordenschema’s uit. Geen wonder dus, dat de Top 2000 talloze gevallen van (bijna-)plagiaat bevat. Nummer drie in de lijst, Child in time van Deep Purple, is rechtstreeks gekopieerd van Bombay calling van It’s a beautiful day, een vergeten band. Zie (en hoor vooral) de video’s op deze pagina.
De bandleden van Deep Purple hebben het aanvankelijk ontkend, maar de diefstal is onmiskenbaar. Nummer twee van dit jaar, Hotel California van de Eagles, lijkt als twee druppels water op We used to know van Jethro Tull. Maar omdat het akkoordenschema zó voor de hand liggend is, kun je toch moeilijk van plagiaat spreken.
Dom gelul over muziek, als t lekker klinkt is t goed toch:P
zoo saai michael and prince hebben nieuwigheid gebracht
Brullina Callas, James Overlast en Christina Leuterkont vond ik ook al zo op elkaar lijken, geen wonder, wel waardeloos.
Van de week een programma met Ali B. gezien, waarin hij een hedendaagse rapper samenbrengt met een gouwe ouwe. In dit geval een totaal in de stress zittende (ex?-)dealer en Corry Konings, een smartlappenmiep van voor de oorlog. Muziek die verder uit elkaar ligt dan die van die 2 is niet mogelijk. En toch sloeg die Ali een brug van jewelste. Emo-tv die hoop geeft voor de toekomst. Wat mij betreft één van de beste programma’s die ik dit jaar gezien heb.
Als je op deze manier wilt aantonen dat het allemaal plagiaat zou zijn dan kun je met zo’n redenatie ook aantonen dat alle schrijvers plagiaat plegen. Ze gebruiken tenslotte allemaal dezelfde grammatica. Akkoordenschema’s horen bij de grammatica van de muziek.
Dat zo’n “hooggeleerd” iemand daar nu pas achter komt betekent dat hij ofwel erg langzaam leert, of geen verstand heeft van muziek of dat hij eigenlijk pas 10 jaar oud is.
Hooggeleerden houden niet zoveel van die ordinaire barbaarse rock en roll denk ik.
Dat is niet waar, alleen de verwaande kwasten vergeten hun studententijd en plaats in de maatschappij. Smaken blijven altijd verschillen, maar super ego’s haal je d’r zo uit, en dan maar lekker stangen tot ie oprot, hihihi.
Begin je weer?
Nee ik heb het zeker niet over jou in dit geval, maar over bepaalde figuren die bij ons als gast aanwezig waren. Van die types die zoveel mogelijk uit stralen dat ze geleerd hebben en jij niet, terwijl ze helemaal niet weten wat iemand voor achtergronden heeft.
Vroeger als disc-jockey regelmatig gedraaid op feesten. Een aantal keren was dat op een hockeyclub in Amstelveen. Daar haalde je de kakkers (met pijp en brallerig pratend) er zo uit. Beetje Jiskefet lullo-types, ze bestonden toen al. Ze werden bijgestaan door de college-trutten, compleet met geruite rokjes, witte bloesjes en witte sokjes.
Juist, die bedoelde ik dus ook.