Nieuws

TBS’er mist emotioneel uithoudingsvermogen


agressie

Waarom loopt de een bij een ruzie in de kroeg gewoon weg, terwijl een ander naar huis gaat, een mes pakt en terugkeert om een moord te plegen? Die vraag is door de Universiteit Maastricht onderzocht. De hersenen van geweldplegers werden in de fMRI scanner vergeleken met die van mensen zonder geweldverleden.

Opmerkelijk resultaat: de hersenen van de geweldplegers uit de tbs-kliniek blijken gewoon in staat om woede te reguleren, maar als het écht nodig is, laat het betreffende deel van de hersenen verstek gaan en komt het toch tot een uitbarsting.

Om dat te bestuderen zijn zestien mannelijke tbs-patiënten met een serieus geweldverleden en achttien gewone mannen gescand. Ze kregen verhalen te horen waar ze al dan niet boos om werden. Bij ieder scenario kregen de deelnemers instructies: ofwel om zich volledig te focussen op de emotie in het verhaal, ofwel om afleiding te zoeken. De verhalen werden telkens in korte stukjes van 15 seconden voorgelezen, zodat de emotie zich langzaam kon opbouwen.

Een voorbeeld van een ‘woede’-verhaal is de medewerker die wordt getreiterd door een collega, door zijn baas niet wordt geloofd,een ongeluk veroorzaakt op de snelweg omdat de collega hem ook in het voorbijrijden pest, en toch door de rechter buiten zijn schuld wordt veroordeeld.

Bij dit soort verhalen is het gebied in de hersenen dat emoties reguleert bij iedereen aanvankelijk heel actief. Maar bij TBS’ers lijkt het betreffende hersengebied uitgeput te raken. Ze gaan uiteindelijk toch over de rooie. Gewone mannen houden het wel vol. Je zou hieruit kunnen concluderen dat geweldplegers in hun behandeling minder getraind moeten worden op het voortdurend reguleren van hun emoties, zo schrijft de onderzoekster in het vaktijdschrift Scientific Reports, maar moeten leren wanneer ze die regulering moeten inzetten.