Stille sprinkhaan pikt vrouwtjes in


Vrouwtjessprinkhanen vinden niets aantrekkelijker dan een sprinkhaan die mooi zingt. Maar op sommige eilanden in Hawaii kunnen de sprinkhanen geen geluid meer voortbrengen.

Treurig genoeg trekt het gezang van de mannetjes niet alleen vrouwelijke sprinkhanen aan, maar ook vrouwelijke parasitaire wespen. Die injecteren de sprinkhanen met hun eitjes. Daar komen larven uit die de sprinkhaan van binnenuit opeten, totdat ze als volwassen insecten naar buiten komen.

De wespen voorkomen dus dat sprinkhanen die zingen zich kunnen voortplanten. Het gevolg is dat sommige sprinkhanensoorten de structuur op hun vleugels zijn kwijtgeraakt waarmee ze hun kenmerkende geluid kunnen maken.

Een nieuw onderzoek heeft nu laten zien dat blijkbaar niemand de sprinkhanen vertelt heeft dat ze geen geluid meer kunnen maken. De mannetjes zitten nog steeds hoopvol hun vleugels tegen elkaar te wrijven. Het wrijven is dus een overblijfsel van iets dat evolutie eigenlijk overbodig heeft gemaakt, net zoiets als het staartbeen bij mensen.

De vraag is dan hoe vrouwtjes die van zingen houden en mannetjes die dat niet meer kunnen, elkaar nog weten te vinden. Het antwoord is dat niet ├ílle sprinkhanen stil zijn geworden. Ongeveer vijf procent van de mannetjes op het eiland Kanuai en de helft van de mannetjes op Oahu kunnen nog steeds geluid maken. De stille sprinkhanen hangen rond bij de zingende mannetjes en onderscheppen vrouwtjes die daarop afkomen. Ze liften dus – heel sluw – mee op het gezang van anderen.

Mogelijk is er nog een andere manier waarop ze vrouwtjes weten aan te trekken, want het is niet aannemelijk dat alle sprinkhanen met deze truc overleven. Hoe ze dat doen is echter nog onbekend. Sprinkhanen zijn niet de enige dieren die zulk rudimentair gedrag laten zien. De zadelpad (een oranje kikkertje niet groter dan een menselijke vinger) zingt nog steeds, ook al zijn ze volkomen doof. Dat lijkt heel raar, maar biologen vermoeden dat het kwaken een visueel teken is, en het geluid niet meer dan een bijproduct. Ze gaan nu onderzoeken of de sprinkhanen om een vergelijkbare reden hun vleugels tegen elkaar aan blijven bewegen.