Pannen met anti-aanbaklaag maken je dikker


Pannen waarin het eten niet vast komt te zitten zijn gemaakt met een stof die mogelijk bijdraagt aan gewichtstoename.

Veertien procent van de volwassen Nederlanders en bijna 3 procent van de kinderen heeft last van ernstig overgewicht. Er zijn veel manieren om wat gewicht kwijt te reaken, maar voor velen is dat echt lastig. En dat zou wel eens kunnen komen door een paar alledaagse voorwerpen.

Een nieuw onderzoek suggereert dat perfluor-alkyl-stoffen (PFAS) kunnen bijdragen aan gewichtstoename en obesitas. Sinds de jaren vijftig worden PFAS gebruikt in voedselverpakkingen, verf, textiel, plakband, vloerbedekking en nog veel meer. Ze zijn water-, vet- en vuilafstotend, en daarom een populair middel.

Het probleem is dat de synthetische vetzuren slecht worden afgebroken in de natuur. Als ze eenmaal in de voedselketen terechtkomen, dan blijven ze daar dus ook. Het zijn bijvoorbeeld de meest voorkomende vervuiling in vissen. Ook bijna alle mensen hebben al PFAS in hun bloed. Eerdere onderzoeken met dieren hebben laten zien dat de PFAS het hormoonstelsel verstoren, en dat er mogelijke verbanden zijn met kanker, immuunstoornissen en hoog cholesterol.

De toxicologen die dit onderzoek uitvoeren, zetten 621 mannen en vrouwen met overgewicht op een dieet. Ze volgden precies hoeveel PFAS die mensen in hun bloed hadden en konden zo meten wat de invloed was op het lichaamsgewicht en de stofwisseling.

Ze zagen dat mensen met veel PFAS het gewicht dat ze kwijtraakten ook weer sneller erbij kregen. De deelnemers aan het experiment vielen af met gemiddeld 6,4 kilo in zes maanden, maar kregen de helft er weer bij in de loop van het onderzoek.

De onderzoekers kunnen niet met zekerheid zeggen dat PFAS zorgen voor gewichtstoename, omdat andere factoren zoals psychologische en sociale in dit onderzoek niet werden meegenomen. Toch zouden we moeten proberen om PFAS te vermijden, vinden ze, ook al is dat heel moeilijk.