Nieuws

Oorlogstrauma genetisch bepaald


Of en in welke mate iemand last heeft van een oorlogstrauma zit in de genen. Slachtoffers hebben een te goed geheugen.

Vergeetachtigheid is lastig, zeker als je sleutels weer eens kwijt zijn. Maar voor mensen die een traumatische ervaring hebben opgedaan kan het een zegen zijn. Hun nare herinneringen zakken langzaam weg en verdwijnen daardoor uit het leven van het slachtoffer. Waarom gebeurt dat dan niet bij iedereen? De oorzaak is een gen met de naam PRKCA, zo denken Zwitserse psychologen.

Slachtoffers van de genocide in Rwanda.

Mensen die dit gen in zich dragen, hebben een extra goed geheugen voor emotionele gebeurtenissen, werd twee jaar geleden bekend. Kan dat nadelig zijn voor de verwerking van oorlogstrauma’s? Die onderzoeksvraag stond centraal in een project van de universiteit van Basel waarbij slachtoffers van de burgeroorlog in Rwanda werden ondervraagd. Bij dat conflict kwamen in korte tijd 800.000 mensen op brute wijze om.

Rwandese dragers van PRKCA hebben het 18 jaar later inderdaad moeilijker dan slachtoffers zonder het gen, ontdekten de Zwitsers. Ze lijden veel vaker aan posttraumatische stoornissen en klagen vaak over het herbeleven van de genocide. Volgens de onderzoekers zou bij de begeleiding van oorlogsslachtoffers een dna-test tot het standaard pakket aan maatregelen moeten horen. Dragers van PRKCA kunnen dan intensiever worden begeleid. Wellicht kunnen we ze helpen vergeten.

Het onderzoek staat in het huidige nummer van het vakblad Proceedings.

Follow Faqtman on Twitter