Ondanks bedreigde status: Walvis krijgt geen beschermd gebied


walvis

Mensen blijven jagen op de walvis. Ook al behoort het dier tot de bedreigde soorten, tot een jachtvrije zone komt het niet. Dat is besloten tijdens de jaarlijkse commissie voor de walvisvaart. Brazilië had daar een aanvraag ingediend om een dergelijke zone voor de eigen kust te mogen instellen. Die aanvraag doet het land al twintig jaar, ieder jaar.

En opnieuw werd het afgewezen. De commissie mag alleen met eenstemmigheid dergelijke besluiten nemen. Onder andere Japan, IJsland, Rusland en Noorwegen waren tegen. Tot de voorstemmers behoorden de EU en Argentinië. Japan bood nog wel aan om het voorstel te laten afstemmen met een gewone meerderheid van stemmen. Maar in ruil daarvoor wilden ze ook een dergelijke stemming voor hun eigen voorstel om quota in te stellen voor de walvisjacht. Die ‘koehandel’ wilden de andere landen niet.

De jacht op walvissen is al sinds 1986 verboden. Maar er zijn uitzonderingen. Zo jagen sommige landen voor ‘wetenschappelijk onderzoek’. Ook mogen inheemse culturen bij wie de walvisjacht deel uitmaakt van het erfgoed een aantal dieren afmaken. Ook jagen sommige vissers illegaal op walvissen. Dat gebeurt zelfs bij Antarctica, waar internationaal is afgesproken walvissen met rust te laten.

Van sommige soorten walvis zijn nog maar een paar honderd exemplaren in leven. Ze zijn door menselijke activiteiten bijna uitgestorven. Niet alleen door jagen, maar ook door scheepsschroeven en geluidsverontreiniging door motoren en kabels. Voor het verbod om deze dieren te doden, werden tienduizenden per jaar afgeslacht. Ook door Nederlanders.