Nieuw: spatvrije pisbakken


urinoir

Voor mensen die in de openbare hygiëne werken, is het een bekend dilemma. Wie in de herentoiletten gewone wc’s plaatst, krijgt urine op de grond. Mannen mikken dan immers van grote hoogte en missen de pot. Wie urinoirs plaatst, krijgt viezere mannen, omdat de spetters van het urineren op een hard vlak terugkaatsen naar de man in kwestie.

Gelukkig heeft de wetenschap een antwoord, urinoirs die niet meer spetteren. Het zit hem allemaal in het oppervlak dat je gebruikt om tegenaan te plassen, zeggen natuurkundigen van de University of Oxford (GB) in het vakblad in Physical Review Letters.

Spetteren is een kwestie van vloeistofdynamica. Wanneer een vloeistof met kracht een hard oppervlak raakt, vernielt de energie van de straal de interne structuur van de druppels. De kern van de druppel wordt naar buiten gedrukt en krijgt daarbij zoveel kracht mee, dat de vloeistof in tegenovergestelde richting terugvliegt. Bij plassen in een urinoir betekent dit: een deel van de urine komt rond de gulp van de plasser terecht.

Door een zachter materiaal te gebruiken, absorbeert het urinoir de kracht van de straal en ketst er veel minder plas terug, ontdekten ze in Oxford met een hogesnelheidscamera en een druppelaar. Bij een rubber oppervlak heb je bijvoorbeeld 70 procent meer plaskracht nodig om dezelfde spetters te creëren als bij porselein. Dat scheelt nogal wat viezigheid op broek en de vloer van het herentoilet.

Nuttig, maar de vraag is of we binnenkort rubberen urinoirs gaan zien in openbare toiletten. Hoe zachter het materiaal, hoe kleveriger en vaak ook poreuzer het is. Geen goede eigenschappen voor een pisbak. De vraag is dus nu wie een stof uitvindt die én zacht en absorberend is én met een flesje WC-Eend en een borstel kan worden schoongemaakt.