Nerd zijn is niet aangeboren


computerspelletjes

Ze zitten in iedere klas. Jongens en meisjes die als vanzelf worden aangetrokken door computers, techniek en wiskunde. Vakken waar de rest van de klas vaak minder interesse voor heeft – om het voorzichtig uit te drukken. In de gedragswetenschappen heet zoiets een bi-modale indeling. In gewone taal: je hebt het, of je hebt het niet.

Maar volgens de University of Toronto (Canada) is dat onzin. Ze bekeken de een kleine achthonderd klassen die examen hadden gedaan in computerwetenschappen. Het overgrote deel van de leerlingen had een zeer gemiddelde uitslag, niet heel goed, maar zeker ook niet belabberd.

Slechts 5,8 procent valt onder de noemer bi-modaal, leerlingen die óf briljant zijn in het vak óf er totaal niets van snappen. De rest moet er hard voor werken, maar krijgt uiteindelijk programmeren onder de knie. Dat is in lijn met eerdere studies, die aantonen dat mensen met een gemiddelde intelligentie met de juiste cursussen binnen enkele weken eenvoudige programma’s kunnen schrijven.

Toch blijven binnen de computerwereld veel mensen geloven dat je met het talent voor programmeren wordt geboren of niet. Hoe komt dat? Volgens de onderzoekers is het een ‘verdedigingsmechanisme’. Als kinderen niet goed met computers leren omgaan, dan is het makkelijker om te concluderen dat ze ‘het’ niet hebben, dan om de docent te ontslaan omdat hij niet goed uitlegt.

Ook kan er sprake zijn van seksisme of voortrekken. Een leidinggevende neemt programmeurs aan die op hem lijken, omdat die ‘het’ zouden hebben. Vrouwelijke programmeurs of mannen van een ander type worden afgewezen vanwege datzelfde, ondefinieerbare gebrek aan ‘het’. Niemand die daar aan twijfelt, vanwege vooroordelen.

(Proceeding Icer 16)