Nazca-lijnen waren irrigatiesysteem


640px-Puquios_aqueduct_Nazca_Peru

De beroemde Nazca-lijnen waren mogelijk onderdeel van een geavanceerd irrigatiesysteem, aldus een nieuwe studie.

De nieuwe studie onthult met satellietbeelden het belang van de puquios, grote spiraalvormige bronnen in de buurt van de stad Nazca in het zuiden van Peru. Dat gebied is al bekend om de Nazca-lijnen. Dat zijn enorme geometrische vormen die zelfs zichtbaar zijn vanuit de ruimte. geogliefen, tekeningen in het zand van uitgestrekte vlaktes . Het zijn. De hoogvlakte is een van de droogste gebieden op aarde. Het is er bijna altijd windstil en er valt vrijwel geen regen, zodat de lijnen duizenden jaren bewaard zijn gebleven.

Hoewel de Nazca-lijnen een raadsel blijven, is wel duidelijk geworden dat de puquios onderdeel waren van een complex system dat gebruikt werd om het droge land te irrigeren. De Italiaanse onderzoekster die de satellietbeelden analyseerde, concentreerde zich op de verdeling van de puquios over de regio waar de Nazca-cultuur bloeide, tussen 200 en 600 voor Christus. Haar team zegt dat de locatie van de puquios overeenkomst met de verdeling van water in het gebied. De spiraalvormige structuren vormden een ventilatie-systeem voor een netwerk van ondergrondse kanalen die dienden voor de irrigatie van landbouw en om water in de droge gebieden te brengen.

De puquios waren het meest ambitieuze waterproject in het Nazca-gebied. Het zorgde ervoor dat water het hele jaar beschikbaar was, aldus de onderzoekster. Zo kon het Nazca-volk gewassen verbouden in een van de droogste gebieden ter wereld. Om zo’n uitgebreid irrigatiesysteem op te zetten moet een enorme gezamenlijke inspanning zijn geweest van een georganiseerde samenleving. De onderzoekster gaat ervan uit dat de vreemde lijnen ook verbonden zijn aan het irrigatiesysteem. De enorme tekeningen zouden kaarten kunnen zijn die aangeven waar er water en puquios in het gebied te vinden waren.