Moslims slechter in ‘lezen’ van hond


hond en emotie

De mens leeft al 30.000 samen met honden. Zijn we in die tijd beter geworden in het ‘lezen’ van die dieren? Weten we instinctief wanneer hij blij of agressief is? Duitse wetenschappers hebben geprobeerd die vraag te beantwoorden met hulp van cultuurverschillen tussen niet-moslims en moslims. Hun conclusie? Moslims zien minder aan honden.

De gedachte achter het experiment was dat als de vaardigheid om honden te lezen inmiddels aangeboren zou zijn, moslims dat ook zouden moeten kunnen. Binnen de islam zien veel mensen honden als onrein. Het is niet de bedoeling dat je er een hebt, tenzij voor bewaking of jacht. De algemene houding ten opzichte van honden is negatief en mensen komen er weinig mee in aanraking.

Dus selecteerden de onderzoekers van het Max Planck Instituut niet-moslims en moslims uit Europa en moslims uit Marokko voor een experiment. Alle groepen kregen foto’s te zien van honden met een duidelijke uitdrukking op het gezicht. Welke emotie vertoonden de dieren? Alle deelnemers bogen zich over die vraag.

Europese bezitters van een hond waren het beste in het herkennen van de emoties, gevolgd door niet-moslim Europeanen zonder hond. Daarna volgden moslims uit Europa en moslims uit Marokko kwamen op de laatste plaats. Daaruit concluderen de onderzoekers dat het herkennen van emoties bij honden ondanks 30.000 evolutie nog steeds niet is aangeboren, maar een cultureel fenomeen.

Dat Europese moslims er beter in zijn dan hun geloofsgenoten in Marokko, komt doordat ze ondanks hun afkeer voor het beest er vaker mee in contact komen. De buren hebben misschien een hond, of anders zien ze de dieren op straat. Zo leren ze toch iets over het gedrag.

(Nature)