Maya kenden baan Venus al


Dresden Codex

De Maya kenden de planeet Venus al en hielden bij waar deze planeet stond aan het firmament. Daarmee waren ze westerse sterrenkundigen eeuwen voor. Tot die opmerkelijke conclusie komt een onderzoeker van de University of California na bestudering van een Mayaboek uit de elfde eeuw, de zogenoemde Dresden Codex.

In dat boek – dat in het Duitse Dresden in een museum ligt – staan verschillende cijferreeksen. Tot nu toe werd gedacht dat het ging om numerologie, het bijgeloof dat cijfers een magische of voorspellende kracht kunnen hebben. Maar waarschijnlijk is de reeks veel wetenschappelijker dan dat.

Door epigrafie (de kennis van hiërogliefen) te combineren met astronomie, is het mogelijk om een heel andere boodschap in het stuk tekst te lezen. Dan is het ineens een wiskundige formule die dient om observaties van de planeet Venus te corrigeren.

Deze planeet draait in 584 dagen om de zon, maar vanuit de aarde gezien, beschrijft Venus een grillige baan. Dat komt omdat de twee planeten elkaar inhalen tijdens de omloop rond onze ster. Daardoor lijkt Venus twee planeten, in plaats van één. Wie een kalender maakt gebaseerd op Venus, zal voor die grilligheid moeten compenseren. Schijnbaar wisten de Maya al hoe ze dat moesten doen, een grote prestatie.

Dezelfde onderzoeker heeft in de Hondurese Maya-stad Copán eenzelfde soort tabel met correcties gevonden, een aanwijzing dat de kennis wijdverbreid was in het indianenrijk. Waarschijnlijk gebruiken de Maya de observaties van de planeet om rituelen uit te voeren, een teken dat Venus een belangrijk hemellichaam voor ze was.

De Dresden Codex is waarschijnlijk gemaakt in de Maya-stad Chichén Itzá, in het huidige Mexico. Hoe het boek in Europa terecht is gekomen, is niet bekend, maar waarschijnlijk bevindt het zich sinds de 17e of 18e eeuw in Wenen. Daarna werd het gekocht door een Duitse bibliotheek. Het geeft onderzoekers een uniek kijkje in de leef- en denkwereld van de Maya.

(Journal of Astronomy in Culture)