Maan laat explosieve scheten


Behalve de aarde is er maar één hemellichaam in ons zonnstelsel dat vloeistoffen aan de oppervlakte heeft, en dat is Titan. Het is een van de manen van Saturnus en op Ganymedes na de grootste van het zonnestelsel.

De vloeistof op Titan is echter geen water, maar methaan. Op aarde is dat een gas, maar op Titan is het zó koud (-180 graden Celsius) dat ze neerslaan als regen. Zo komt het dat Titan meren heeft van vloeibaar methaan.

Maar met die meren is iets geks aan de hand. Wetenschappers merkten dat sommige van die meren steile oevers hebben van wel honderden meters hoog. Ze hebben nu een idee hoe dat kan: de kliffen zijn veroorzaakt door explosies van stikstof.

Stikstof en methaan komen uit de ingewanden van de maan (net zoals uit die van mensen). Het was al bekend dat Titan warme en koude periodes heeft doorgemaakt, net zoals de ijstijden op Aarde. Toen het oppervlak van de maan opwarmde, warmde ook stikstof in de korst van de maan op tot enorm explosieve gasbellen. Toen die ontploften maakten ze diepe kraters aan de oppervlakte.
De vloeibare methaan kon zich toen verzamelen in die kraters, en zo ontstonden de meren.

Deze verklaring zou een mysterie oplossen dat opkwam toen NASA’s Cassini-ruimtevaartuig de eerste gegevens over de meren naar Aarde stuurde. Die missie werd gelanceer in 1997 en eindigde toen de ruimtesonde verdween in Saturnus’s atmosfeer in september 2018.

De vondst is een aanwijzing voor hoe de atmosfeer van Titan tot stand kwam. Het was namelijk nog niet bekend dat Titan miljoenen jaren geleden nóg kouder moet zijn geweest dan nu en er vloeibare stikstof kan zijn geweest.