Leefbare aarde ‘pure mazzel’


Men neme een hete klomp die rondjes draait rond een ster. Voeg wat aminozuren toe. Wacht een paar miljard jaar. Het resultaat kennen we, onze aarde. Niet te warm, niet te koud. Lekker vochtig en vruchtbaar. Maar had het ook anders kunnen aflopen?

Ja, is de uitkomst van een nieuw onderzoek. Sterker nog, de kans dat een onleefbare planeet was ontstaan, is vele malen groter. Dat we zo’n fijn thuis hebben, is pure mazzel.

Geologen van de Britse University of Southampton creerden in de computer 100.000 planeten als onze aarde aan het begin van ons zonnestelsel. Vervolgens lieten ze daarop simulaties los. Compleet met gebeurtenissen die we op aarde ook hebben gehad. Inslagen van reusachtige meteorieten, supervulkanen, een zon die in kracht toeneemt, dat werk.

Iedere simulatie werd honderd keer overgedaan.

De resultaten waren opmerkelijk. Slechts één van de virtuele planeten werd in alle honderd simulaties bewoonbaar, zoals onze aarde tegenwoordig is. Op veel planeten ontstond wel leven, maar veranderden de omstandigheden zo, dat het ook weer verdween. Het meest verraderlijk is de kracht van de zon. Leven ontstond op aarde toen onze ster nog veel zwakker was, maar overleefde ook de hogere temperaturen.

Het toont weer eens aan hoe delicaat de balans is. Een kleine verstoring kan al een domino-effect hebben en de leefbaarheid catastrofaal aantasten, lieten de simulaties ook zien. Iets voorzichtiger zijn?