Je verandert drastisch in je leven


jong en oud

‘Toon me de jongen en ik toon je de man’, luidt het spreekwoord. Dat lijkt te impliceren dat je persoonlijkheid als kind al af is; dat je alleen lichamelijk nog groeit. Niets is minder waar, zeggen Schotse onderzoekers. De University of Edinburgh deed in 1947 een studie naar ruim 1200 tieners. Daarvan werden persoonlijkheidskenmerken vastgesteld. De universiteit heeft 635 van die voormalige tieners nu opgespoord, 174 daarvan waren bereid zich opnieuw te laten testen.

De tieners van toen zijn nu gemiddeld 76,7 jaar oud. Hun karakters zijn in de tussenliggende tijd danig veranderd. Sterker nog, hun karakters uit 1947 waren geen enkele indicatie wat voor volwassenen het zouden worden. Dat verbaasde de onderzoekers, die dachten dat mensen in de kern niet zo veel zouden veranderen. Maar hun cijfers zijn duidelijk: je kunt aan een 14-jarige nog niets zien over de volwassene die later deel gaat nemen aan de maatschappij.

De Schotten verklaren het verschil tussen de 14- en 77-jarigen door de kleine veranderingen die mensen tijdens hun leven ondergaan. Op school, bij de studie en later in het werkzame leven passen we ons karakter steeds een beetje aan. Op dat moment merk je niet dat je een ander persoon aan het worden bent, maar in decennia tikken al die kleine veranderingen aan. Zeker als tijdens een leven ook nog grote en ingrijpende gebeurtenissen plaatsvinden. En in welk leven is dat niet zo?

Het enige constante in het leven is dus verandering. En die hoeft niet op te houden als je met pensioen bent. Een studie uit 2014 van de Universität Berlin toonde aan dat mensen boven de zeventig hun karakter nog net zo snel kunnen veranderen als jongeren. Het zou interessant zijn om de 174 Schotten te blijven volgen om te zien hoe zij zich verder ontwikkelen.