Laat je niet foppen door de schitterende blauwige fonkeling van het Afrikaanse fruit Pollia condensata. De bessen zijn niet lekker en ook niet bepaald voedzaam. Het binnenste bestaat slechts uit droge zaadjes. Maar door zijn bijzondere buitenkant doet menig hongerige vogel zich er tegoed aan, waarna de zaadjes worden verspreid. En dat zonder pigment. Zo vond een onderzoekteam onder leiding van Beverly Glover.

Links: de fonkelende glans van P. condensata. Rechts: de bijzondere structuur van de vezels van cellulose. (Foto's: Silvia Vignolini en Paula Rudall)

Het geheim zit hem in microscopisch kleine staafvormige vezels van cellulose. Deze staafjes zijn in de buitenste cellen van de bessen gestapeld in de vorm van spiraalvormige trappen. De afstand tussen de staafjes bepaald welke licht er wordt gereflecteerd. In dit geval is dat vooral blauw, maar ook andere kleuren van het lichtspectrum sijpelen door waardoor je metaalachtige glans krijgt.

Zulke kleuring, goniochromisme genoemd, zie je nogal eens in het dierenrijk, denk bijvoorbeeld aan de veren van een pauw of het pantser van sommige kevers. Onder planten was het tot nu toe ongehoord. Sterker nog, de schittering van P. condensata is volgens het onderzoek intenser dan elke kleurige fonkeling onder dieren.