Het kan: conditie door een pilletje


marathon

Je besluit met de marathon mee te doen. Je begint een halfjaar van tevoren met trainen, loopt iedere week een kilometer of 30, past je voeding aan. Met pijn en moeite gaat je conditie vooruit, zodat je er op de dag van de race klaar voor bent.

Of je neemt een pil en je bent gelijk klaar.

Wetenschappers van het Amerikaanse Salk Institute hebben een pil ontwikkeld die het uithoudingsvermogen enorm verbetert. Zonder training zijn proefpersonen ineens net zo goed als collega’s die acht weken hebben getraind. De proefpersonen zijn nu nog muizen, maar bij mensen zou het net zo moeten werken, denken de onderzoekers.

Het draait allemaal om het PPAR Delta gen. Dat reguleert de opname van glucose door het lichaam. Als je traint, gaat dit gen vaker ‘aan’; ben je een couch potato, dan staat het bijna altijd ‘uit’. In de VS zijn muizen genetisch gemodificeerd zodat hun PPAR Delta altijd aan staat. Het waren echte atleten. Ze hadden uithoudingsvermogen, kwamen niet aan en reageerden goed op insuline. Maar om mensen genetisch te modificeren?

Dus zochten de wetenschappers een alternatief. Dat heet GW1516 en het is een werkstof die het gen activeert. Je kunt het als pil innemen. Opnieuw werd dat gedaan met muizen. Na een paar doses GW1516 konden die ineens 270 minuten rennen, tot ze niet meer konden. Muizen zonder de werkstof waren na 160 minuten uitgeput. Ze spraken bovendien veel meer hun vetreserves aan als ze zich inspanden. Ook dat gebeurt bij echte trainingsarbeid.

Daarmee hebben de Amerikanen in feite de perfecte doping bedacht. Hun pil zorgt dat ‘de man met de hamer’ voor een wielrenner later of zelfs helemaal niet meer komt. In technische termen is de stofwisselingsgrens opgeschoven. Superprestaties worden mogelijk. De onderzoekers schrijven echter in het vakblad Cell Metabolism dat hun vinding voor mensen met diabetes en verlamming een belangrijke doorbraak kan zijn. Die kunnen voor het eerst sporten, zonder te sporten.