Hé, daar ligt een USB-drive…


USB-drive

Je gaat een kop koffie drinken in een bar. Als je gaat zitten, ligt op de verder lege tafel een USB-drive. Blijkbaar is iemand die vergeten. Wat doe je? Natuurlijk, je zou de drive mee kunnen nemen en aansluiten op je computer. Maar voor hetzelfde geld staan er verschrikkelijke virussen op en kun je jouw computer daarna weggooien.

Toch is dat wat 45 procent van mensen in een experiment van de University of Illinois deden. Wat ze niet wisten, was dat de flashdrive die ze hadden gevonden deel uitmaakte van een experiment waarbij 297 exemplaren waren neergelegd over de hele campus van de universiteit in Urbana-Champaign. Iedere USB-drive was uitgerust met software die de onderzoekers liet weten wat er met de drive gebeurde.

Vrijwel alle drives werden meegenomen. Bijna de helft werd aan een computer gekoppeld die op dat moment internettoegang had. Op hun scherm zagen de nieuwe eigenaren van de drives bestanden met namen als ‘wiskunde aantekeningen’, ‘vakantiefoto’s’ en ‘documenten’. Vrijwel iedereen opende één of meer bestanden.

Op dat moment werden de proefpersonen door de programmatuur op de drives attent gemaakt op het feit dat ze deel uitmaakten van een experiment. Ze kregen ook het vriendelijke verzoek om een vragenlijst in te vullen. De helft deed dat ook. Waarom hadden ze de USB-drive ondanks alle risico’s toch aan hun computer gekoppeld? Twee derde gaf aan op zoek te zijn naar aanwijzingen wie de eigenaar was van de drive. Één op de vijf was gewoon nieuwsgierig.

Dat het laatste percentage veel hoger zou moeten zijn, blijkt uit het feit dat de overgrote meerderheid eerst naar de foto’s ging kijken. Hadden ze onder ‘documenten’ gekeken, dan hadden ze ontdekt dat daar een bestand aanwezig was met de naam ‘curriculum vitae’, met daarop een adres. Maar nee, iemand herkennen op een vakantiefoto is vast makkelijker.

Het onderzoek is gepubliceerd op de jaarvergadering van het internationale Institute of Electrical and Electronics Engineers.