Nieuws

Donker geheim achter liefdesparen garnalen


Tropische poetsgarnalen in een groep blijken elkaar uit te moorden totdat een stelletje overblijft.

Poetsgarnalen, vooral in de tropen levende garnalensoorten die op vaste plaatsen op de zeebodem of een koraalrif de kieuwen en huid van vissen schoon eten -de garnaal heeft een maal, terwijl de vis van zijn parasieten afraakt- leven vaak als paartjes.
Bij een poetsgarnaal van de zeeën rond Ambon, in de Molukken, is dit ook het geval. De stellen zijn niet helemaal doorsnee, omdat de Ambon-poetsgarnaal hermafrodiet is, namelijk mannelijk en vrouwelijk tegelijk. Dat betekent ook dat theoretisch gezien, omdat alle leden van een groep zowel de mannetjes- als de vrouwtjesrol kunnen aannemen, net zo goed groepen van meer dan twee mogelijk moeten zijn. Ambon-garnalen lijken braaf te kiezen voor monogamie.

Lysmata amboinesis, Ambon-poetsgarnaal (J.Wong)

Volgens een Zwitsers/Duits onderzoek is de werkelijkheid iets minder romantisch. Janine Wong van de universiteit van Basel en professor Nico Michiels van de Tübingen-universiteit stelden in het laboratorium groepen van twee, drie en vier Ambon-poetsgarnalen samen. De aquaria van de dieren waren zo uitgekiend, dat alle garnalen even veel ruimte en een overmaat aan voedsel hadden.

Toen de individueel gemerkte garnalen tientallen dagen lang continue in de gaten werd gehouden, ´s nachts met infraroodcameras, kwam iets onverwachts aan het licht. In alle aquaria met drie dieren werd na gemiddeld twintig dagen één exemplaar dood gevonden. In de bakken met vier dieren bleven na gemiddeld veertig dagen twee garnalen over, terwijl in aquaria bewoond door een enkel dier of paartje in tachtig dagen geen enkel sterfgeval werd genoteerd.

Hoewel de onderzoekers niet waarnamen hoe de overtollige groepsleden werden vermoord, bleef de groei van dieren in groepen groter dan twee duidelijk achter – een teken van stress. Volgens de onderzoekers passen Ambon-poetsgarnalen hun gedrag aan om te zorgen dat zij nooit met meer dan twee zijn, omdat bij een poetsstation de hoeveelheid voedsel beperkt is. Een bloedig gedrag, in dit geval.

Bron: Frontiers in Zoology (in press).