De mens is superslim (maar computers ook)


puzzel

De volgende keer dat iemand een lang verhaal tegen je afsteekt, kun je die persoon stoppen en eisen dat hij of zij zich beperkt tot 0,15 procent van wat hij wilde zeggen. Zo weinig informatie hebben mensen namelijk maar nodig om een compleet beeld te krijgen van een complex geheel.

Tot die ontdekking zijn onderzoekers van de unversiteit Georgia Tech gekomen. Ze lieten mensen een abstract beeld zien en daarna stukje van datzelfde of een ander beeld. Het bleek dat mensen al aan een heel klein stukje kunnen zien tot welk grotere geheel het behoort.

Dit fenomeen is al langer bekend, mensen zijn meesters in het ontdekken van patronen of hebben aan een klein beetje informatie genoeg om een beeld van het geheel te maken. Dit levert ook een eigenaardige bijwerking op, die bekend staat als pareidolie. Daardoor zien mensen het gezicht van Christus in een stuk toast of de naam van Allah op een bergwand.

Het bijzondere is dat de mensen van Georgia Tech dezelfde menselijke techniek aan een computer hebben kunnen leren. Ze gebruikten daarvoor een techniek die bekend staat als random projection. Daarbij leert een computer om een plaatje te beoordelen op maar een paar belangrijke punten, in plaats van naar het geheel te kijken. Vergelijk het met een puzzelstukje waarop een vogel in de lucht staat. De computer kijkt naar de vogel, niet naar al het blauw er omheen.

De Amerikanen denken dat ze computers zo beter in staat moeten zijn om zaken te herkennen. Een mens heeft maar 0,15 procent van een afbeelding nodig om te zien waar het om gaat. Als computers dat ook kunnen, zullen ze bijvoorbeeld handschriften beter kunnen lezen dan tot nu toe.

Het onderzoek staat in Neural Computation.