Nieuws

Concentratie DDT in zee stijgt


In 1948 kreeg de Zwitser Hermann Müller de Nobelprijs voor de uitvinding van een zeer effectieve insecticide: dichloordifenyltrichloorethaan, kortweg DDT. Binnen tien jaar was duidelijk hoe schadelijk deze stof was voor mens en milieu, het schopt onder andere de hormoonhuishouding in de war. Begin jaren zeventig werd de stof in vrijwel de hele westerse wereld verboden nadat het zelfs in moedermelk was aangetroffen.

Dat was dat, zou je zeggen. DDT verdween uit de schappen en uit het milieu. Maar niets is minder waar. Duitse geologen en biologen hebben geconstateerd dat de concentratie van DDT in de bovenste lagen van het zeewater op de noordelijke Atlantische Oceaan aan het stijgen is, 40 jaar na het verbod op het middel. Volgens de onderzoekers van het Max-Planck-Institut für Chemie komt DDT met stromingen uit de diepere lagen van de oceaan naar boven.

Ook de concentratie Polychloorbifenyl (PCB), verboden sinds 1985, is tot verbazing van de Duitsers omhoog aan het gaan. Net als DDT is deze stof moeilijk afbreekbaar en zijn grote hoeveelheden in de loop der jaren naar de zeebodem gezakt, waar ze nu door golfstromingen worden opgedwarreld. Vaak komen deze stoffen in dieren terecht en via vleesconsumptie in mensen.

De Duitsers publiceren hun bevindingen in het vakblad Geophysical Research Letters.