Bikini gloeit nog na


Bikini

Tussen 1946 en 1958 zijn op de atol Bikini in de Stille Oceaan niet minder dan 64 atoomproeven gedaan. De Amerikanen lieten er bom na bom exploderen, na eerst de oorspronkelijke inwoners te hebben geëvacueerd, natuurlijk. Het gevolg was dat de prachtige eilanden onbewoonbaar werden. De straling, vooral van Cesium-137 was zo sterk, dat een verblijf van 24 uur op het eiland al dodelijk kon zijn. De inwoners van het nabijgelegen Rongelap werden niet geëvaceerd en stierven bij bosjes aan stalingsziektes.

De regering van de Marshall Eilanden, waaronder Bikini en Rongelap vallen, wil beide atols weer bevolken. Het hoofdeiland van de archipel is ernstig overbevolkt, zodat de extra woonplekken erg welkom zouden zijn. Cesium-137 heeft een halfwaardetijd van 30 jaar, weet de regering, dus waarom ook niet? Om zeker te weten of het ook mogelijk is, werd Columbia University (VS) gevraagd om te meten of dat ook echt mogelijk is.

De stralingsdeskundigen hebben metingen gedaan op de eilanden Bikini, Enewetak, Rongelap, Runit, Nam en Medren. Op de eilanden waar de atoomtest daadwerkelijk zijn gedaan, werden waardes gemeten van 6,48 millisievert, ver boven de norm van 0,01 millisievert die geldt voor bewoning. Alleen Runit und Nam, het verste van het testgebied, zouden bewoond kunnen worden. Alleen zijn de eilanden totaal verwoest door de klap en tsunami’s van de atoombommen op Bikini.

Mensen zullen dus niet snel terugkeren naar de eilanden. Zeker niet omdat ze ter plekke aangewezen zijn op de consumptie van planten en vissen waarin radioactiviteit opgeslagen ligt. Wie enige tijd op de eilanden doorbrengt, zal zo veel straling oplopen dat ziekte bijna onvermijdelijk lijkt, schrijven de onderzoekers op het academische platform Pnas.