Nieuws

Beroemdheid is duurzaam


‘In de toekomst’, zo zei de kunstenaar Andy Warhol in 1968, ‘zal iedereen 15 minuten wereldberoemd zijn’. Deze uitspraak wordt vaak aangehaald in deze tijd, waarin grote hoeveelheden mensen op televisie verschijnen en enigszins bekend worden. Maar is beroemdheid echt zo vluchtig geworden? Die vraag probeerden onderzoekers van Stony Brook University in de VS te beantwoorden.

Ze analyseerden daartoe 2000 Amerikaanse kranten tussen 2004 en 2009. Met een computer scanden ze de namen van beroemdheden die het meeste voorkwamen. Dat waren Jamie Foxx, Bill Murray, Natalie Portman, Tommy Lee Jones, Naomi Watts, Howard Hughes, Phil Spector, John Malkovich, Adrien Brody en Steve Buscemi.

Deze namen bleken gedurende de periode van 5 jaar redelijk gelijkmatig voor te komen, er zaten geen grote uitschieters bij. Dat gold ook voor iets minder beroemde mensen. Iemand wiens naam in een jaar meer dan honderd keer in een krant wordt genoemd, stond in 96 procent van alle gevallen ook 3 jaar eerder al eens in de krant. Het viel de onderzoekers bovendien op dat als een ster in een krant verschijnt, hij of zij snel daarna ook in andere kranten staat. Daarop reageren weer andere kranten, zodat er een aanhoudende stroom publiciteit is.

De onderzoekers ontdekten wel dat er verschil is tussen kortstondige en langdurige beroemdheid. Chesley Sullenberger, de piloot die zijn verkeersvliegtuig op de Hudson Rivier landde, is snel uit de media verdwenen. Leonard Cohen, een zanger die 40 jaar geleden zijn grootste hit had, keert nog geregeld op de krantenpagina’s terug. Het verschil? Cohen toert nog omdat hij geld nodig heeft; Sullenberger landt niet meer op rivieren.

Het onderzoek staat in American Sociological Review.