Astronaut zijn is dodelijk


astronaut

Het is bijna een halve eeuw geleden dat de mensheid naar de maan ging, maar nog steeds proberen we te analyseren wat die tochten voor ons betekenden. Ze leveren de medische wereld in ieder geval inzicht op wat er met het menselijk lichaam gebeurt tijdens reizen diep de ruimte in.

Van de 24 astronauten in het Apollo-programma zijn er acht overleden. Bijna de helft daarvan aan hartproblemen. Terwijl het zeer gezonde mannen waren voor hun missies, daarop werden de astronauten geselecteerd. Natuurlijk is het moeilijk conclusies trekken uit een groep van slechts 24 proefpersonen, maar toch kan deze statistiek een aanwijzing zijn dat ruimtereizen ver van de aarde slecht zijn voor het hart.

Van de mensen die op aarde zijn gebleven, sterft maar 27 procent aan hartproblemen. Iets in de ruimte zorgt dus voor de hoge sterfte onder astronauten, concluderen onderzoekers van Florida State University. En dan vooral als je diep de ruimte ingaat, astronauten die in het ISS zitten, lijken minder hartklachten te ontwikkelen, ook al verblijven ze soms wel een jaar in de ruimte.

Dat iets kan wel eens straling zijn. In de verre ruimte staan astronauten bloot aan kosmische straling die de celwanden kan beschadigen. Waarschijnlijk zijn vooral de wanden van aders kwetsbaar voor deze beschadigingen. Muizen die door de onderzoekers aan dezelfde hoeveelheid zijn blootgesteld, hadden na twintig dagen duidelijk slechtere doorbloeding van hun lichaam.

Ruimtestation ISS is dicht genoeg bij de aarde om weinig last te hebben van straling. Het magnetisch veld van de aarde buigt de stralen af. Maar dieper in de ruimte, zoals op de maan, heeft het vrij spel. Voor de mens nog verder weg kan van de eigen planeet – naar Mars bijvoorbeeld – moet dat probleem eerst worden opgelost. Of anders zijn nog veel meer dode astronauten te betreuren.

(Scientific Reports)