Stam groeit tegen verdrukking


moxihatetema

De mensen die op de foto naar boven kijken omdat ze voor de tweede keer in hun leven een helikopter zien, behoren tot de stam der Moxihatetema. Ze leven in het Amazone regenwoud, op de grens tussen Brazilië en Venezuela. Vorig jaar is hun dorp ook al eens op de foto gezet. In vergelijking met toen zijn er twee hutten bijgekomen, wat goed nieuws is voor iedereen die zich zorgen maakt over indianenstammen in de Amazone.

De Moxihatetema zijn ‘ongecontacteerd’, wat wil zeggen dat ze nog nooit te maken hebben gehad met mensen van buiten hun stuk regenwoud. Dergelijke stammen zijn over het algemeen zeer kwetsbaar. In het gebied wordt veel aan illegale goudwinning gedaan en het komt geregeld tot confrontaties met mijnwerkers. Die hebben vaak vuurwapens, zodat indianen het onderspit delven. Ook als het niet tot geweld komt, dan dragen mijnwerkers vaak virussen en bacteriën bij zich waartegen de indianen geen weerstand hebben.

Dat de Moxihatetema weten te overleven, komt wellicht omdat ze van zich afbijten. Braziliaanse onderzoekers die hebben geprobeerd om via een protocol contact te maken met de stamleden, werden weggejaagd. Diezelfde afkeer van buitenstaanders heeft de stam tot nu toe waarschijnlijk gered van mijnwerkers. Toch maken kenners zich grote zorgen over de stam.

De Yanomami Associatie, een verband van stammen in dit deel van de Amazone heeft op de luchtfoto’s gezien dat er vijfduizend mijnwerkers in het gebied actief zijn en dat ze de Moxihatetema steeds dichter naderen. Als het tot geweld komt, dan kan dat het einde van de stam betekenen. De Braziliaanse regering bezuinigt op de Funai, de organisatie die de stammen moet beschermen, zodat de mijnwerkers vrij spel hebben.

Volgens Survival International, een organisatie die zich inzet voor stammen over de hele wereld, is die bescherming zeer noodzakelijk. Mensen als de Moxihatetema kunnen prima overleven zonder hulp van buitenaf – dat doen ze al eeuwen – maar tegen wapens en ziekte kunnen ze niets doen. Vandaar dat deze foto’s worden genomen, om het besef levend te houden dat zulke gemeenschappen bestaan en bedreigd worden.