Nieuwe lens doet menselijke oog na


Technici zijn aanzienlijk dichterbij het maken van een werkend kunstoog. Ze ontwikkelden een nieuwe lens die kan scherpstellen. De technologie is geïnspireerd op hoe het menselijk continu zichzelf bijstelt.

Om hun uitvinding dat ook te laten kunnen, combineerden de onderzoekers kunstmatige spieren met een grote hoeveelheid minuscule lensjes.

In de toekomst zou zo’n metalens mensen helpen die een kunstoog nodig hebben, misschien hen zelfs weer kunnen laten zien. De lens kan namelijk optische afwijkingen zoals astigmatisme en vertekening corrigeren, iets dat het menselijk oog van nature al kan. Maar voor het zover is, zijn nog wel wat meer stappen nodig. Elektronische apparaten kunnen de uitvinding wel nu al toepassen. Met de nieuwe lens zouden namelijk kunnen ook kleine apparaten als mobiele telefoons en virtual-reality-brillen kunnen inzoomen en scherpstellen. Microscopen zullen geheel automatisch visuele vertekeningen kunnen corrigeren.

Het team van ingenieurs van de Harvard Universiteit moest licht laten vallen door een nauw geweven stof van nanodeeltjes. Omdat die deeltjes zo ontzettend klein zijn, kunnen ze enorm gevoelig voor licht zijn. Het vergroten van de lens leverde daarom al snel fotobestanden op van gigabytes of zelfs terabytes. Dat losten ze op met software, want de lens moest wel een zekere grootte hebben om hem vast te maken aan kunstmatige spieren.

Een dun rubberachtig kunststof dat licht doorlaat zonder het te veel te verstrooien wordt gespannen over de nanodeeltjes die het licht moeten opvangen. Met met kunstmatige spiertjes aan de kunststof te trekken kunnen die deeltjes uit elkaar getrokken worden, zodat ze kunnen scherpstellen.

Alle optische apparaten met meerdere componenten, zoals camera’s, microscopen en telescopen, hebben altijd kleine oneffenheden die vertekeningen veroorzaken. Die kunnen gecorrigeerd worden met een optisch element dat zich aanpast. Met deze nieuwe lens kan dat helemaal op een enkel plat vlak.

De onderzoekers zijn nu aan het proberen om hun technologie efficiënter te maken door de hoeveelheid energie te beperken die nodig is om de lens aan te sturen en hem toch even goed te laten werken.