Nieuws

Het einde van de wereld, deel 3


De aardbeving, tsunami en kernramp in Japan hebben de redactie van Faqt aan het denken gezet. Welke rampen hebben de potentie om een heel land of zelfs de wereld te vernietigen? Faqt dook in de geschiedenisboeken.

De grootste waterramp: China 1931
Te weinig regen is niet goed, te veel ook niet. China leed tussen 1928 en 1930 eerst onder een grote droogte. Er viel bijna geen druppel regen in de centrale provincies, waar de rijst voor het land wordt verbouwd. In de winter van 1930 leek het ergste voorbij, het begon te regenen en later flink te sneeuwen. En te regenen en te regenen. Het land kreeg ineens een zodanig grote hoeveelheid water te verduren, dat de Jangtse, Huai en Gele Rivier tegelijk buiten hun oevers traden. Toen sneeuw in de bergen ook nog begon te smelten, kwamen enorme delen land onder water te staan. Hele provincies verdwenen onder het kolkende water. Het Chinese gezag was niet sterk genoeg om snel te reageren, tussen de 3,75 en 4 miljoen mensen kwamen door verdrinking, ziektes als cholera of tyfus of honger om het leven. In de stad Nanjing, die door het water van de buitenwereld was afgesloten, pleegden mensen kannibalisme.

Overlevenden van de overstromingen in China wachten op eten. Foto: Bundesarchiv, Bild 102-12231 / CC-BY-SA.

De rampzalige sloper: Aids
Geen ziekte maakt het verschil tussen de Eerste en de Derde Wereld zo goed duidelijk als aids. In Europa en de VS is de ziekte tegenwoordig redelijk onder controle. Zuidelijk van de Middellandse Zee niet. Er komen jaarlijks rond de 2 miljoen mensen om door aids, waaronder rond de 300.000 kinderen. Ieder jaar worden rond de 2,6 miljoen mensen besmet met HIV; tenzij ze behandeld worden met medicijnen, zullen ze binnen een paar jaar sterven. In totaal zijn er sinds 1981 ongeveer 25 miljoen mensen omgekomen door aids. Ongeveer 3 miljoen mensen hebben de ziekte momenteel onder de leden. Daarmee is aids een van de meest dodelijke ziektes ter wereld geworden, een ramp die als een sloper de zwakste mensen in de samenleving treft.

De klimaatramp: Tambora
De eerste wereldwijde ramp van de recente geschiedenis vond plaats in 1815, maar het zou tot 1816 duren voor mensen er erg in hadden. In 1815 barstte de vulkaan Tambora in Indonesië uit. Dat betekende een ellendig einde voor bijna 100.000 mensen op het eiland Sumbawa, een gigantische ramp op zichzelf. Maar er was meer. De vulkaan stootte een enorme hoeveelheid as de lucht in, die door de wind werd meegevoerd. Tegen de zomer van 1816 bereikte de wolk Europa en de VS. Daar blokkeerde de as het zonlicht, zodat het midden in de zomer ijskoud werd. Oogsten mislukten, arme boeren leden honger. Er kwam daardoor een grote migratie richting de Nieuwe Wereld op gang die de loop van de geschiedenis zou beïnvloeden. De Britse schrijfster Mary Shelley werd zo depressief van dit druilerige ‘jaar zonder zomer’ dat ze op haar mislukte vakantie in Zwitserland (er lag sneeuw voor haar chalet) de roman Frankenstein schreef, over een triest monster.

De krater van de Tambora vulkaan.

online adverteren www.m4n.nl